انجمن دندانپزشکی کودکان ایران

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

اختلال عملکرد جنسی در زنان چیست؟ به مشکلات دائمی و تکرار شونده مرتبط با پاسخ جنسی، میل جنسی، ارگاسم یا درد که شما را نسبت به روابط جنسی با شریک جنسی خود نگران و پریشان می کند، به طور کلی اختلالات عملکرد جنسی در زنان گفته می شود. خیلی از خانم ها در برخی مراحل زندگی خود، مشکلات جنسی را تجربه می کنند. اختلال عملکرد جنسی زنان در هر مرحله ای از زندگی می تواند اتفاق بیفتد. این مشکل می تواند در طولانی مدت ادامه داشته باشد. اختلال عملکرد جنسی می تواند در برخی موقعیت های جنسی یا همه موقعیت های جنسی ایجاد شود. پاسخ جنسی شامل فرایند پیچیده ای است که به فاکتورهای روانی، عاطفی، تجارب، باورها، شیوه زندگی و روابط فرد ارتباط دارد. اختلال در هر کدام از این فاکتورها می تواند بر میل جنسی، برانگیختگی یا رضایت جنسی تاثیر بگذارد. در نهایت درمان اختلال عملکرد جنسی و درمان دیر ارگاسمی زنان شامل چندین رویکرد درمانی می باشد که در این مقاله به آن می پردازیم.

شما همچنین می توانید مقاله های علائم و درمان اختلالات قاعدگی، عوامل خطر و درمان اندومتریوز در زنان، عوامل موثر در ناباروری زنان و ۲۰ غذای مفید برای افزایش میل جنسی که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

علائم اختلال عملکرد جنسی زنان

اختلال عملکرد جنسی

علائم شما به نوع اختلال عملکرد جنسی که تجربه می کنید بستگی دارد:

  1. کاهش میل جنسی: شایع ترین نوع ناتوانی جنسی زنان می باشد که در آن تمایل و اشتیاقی برای رابطه جنسی وجود ندارد.
  2. اختلال در برانگیختگی جنسی: میل برای نزدیکی ممکن است مشکلی نداشته باشد، اما ممکن است فرد قادر به برانگیخته شدن و یا حفظ برانگیختگی در طول فعالیت جنسی نباشد.
  3. اختلال در ارگاسم یا دیر ارگاسمی زنان: در این مورد فرد بعد از رسیدن به برانگیختگی جنسی کافی و تحریک مستمر در رسیدن به ارگاسم مشکل دارد.
  4. درد حین رابطه جنسی: فرد ممکن است در طول تحریک جنسی و یا تماس واژینال دچار درد شود.

واژینیسموس چیست؟

یک نوع از اختلالات عملکرد جنسی بانوان، واژینیسموس نام دارد و به معنی ترس مرضی و غیر منطقی از دخول در واژن است، که می تواند مشکلات بسیار جدی ایجاد کند. در این اختلال بیمار به دلیل ترس ناخود آگاه از دخول و یا حتی لمس و در مواردی قصد دخول توسط زوج، دچار انقباضاتی دردناک در عضلات اطراف واژن می شود. این حالت ممکن است باعث ازدواج به وصال نرسیده شود که طی آن زوجین بعد از مدت زمان متغیری بعد از تصمیم به مقاربت و دخول موفق به انجام آن نمی شوند. در بسیاری از موارد حتی با تن به اعمالی چون جراحی برای برداشتن پرده بکارت (با این تصور که پرده مانع دخول است) می دهند. این عمل نیز موثر نخواهد بود و این مشکل گاها به جدایی نیز منجر می شود.

  • واژینیسموس ممکن است طیف متغیری داشته باشد. کسانی که مقاربت دردناک دارند و کسانی که مطلقا اجازه دخول نمی دهند و حتی با قدرت زیاد ران ها را به هم می چسبانند و قادر به باز کردن پاهای خود برای معاینه هم نیستند.
  • در جوامع مختلف شیوع این وضعیت بین ۵ تا ۴۷ درصد گزارش شده است که به زمینه های فرهنگی و اجتماعی جامعه بستگی دارد و آمارها به دلیل عدم امکان تحقیق وسیع دقیق نمی باشند. نکته مهم برای بیماران این است که اولا باید بدانند، این اختلال ناهنجاری یا مایه شرم نیست و ثانیا با درمانی تلفیقی توسط تیمی از روانپزشک و متخصص زنان در اغلب موارد قابل درمان خواهد بود.

چه زمان باید به پزشک متخصص زنان مراجعه کرد؟

اگر مشکلات جنسی بر روابط زناشویی شما تاثیر می گذارد و شما را نگران کرده است، باید برای ارزیابی های بیشتر به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.

علل ایجاد اختلال عملکرد جنسی زنان

اختلال عملکرد جنسی زنان

مشکلات جنسی زنان اغلب زمانی ایجاد می شود که سطح هورمونی در آن ها (به دنیا آوردن فرزند یا در طول دوران یائسگی) تغییر می کند. بیماری های حاد مانند سرطان، دیابت یا بیماری های قلبی عروقی می تواند در ایجاد اختلال عملکرد جنسی موثر باشد.

فاکتورهایی که اغلب در اختلال عملکرد جنسی موثرند:

  1. فاکتورهای فیزیکی: برخی شرایط پزشکی مانند سرطان، نارسایی کلیه، مالتیپل اسکلروزیس، بیماری های قلبی و مشکلات مثانه می تواند به اختلال عملکرد جنسی زنان منجر شود. برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی، داروهای مربوط به فشار خون، آنتی هیستامین ها و داروهای شیمی درمانی می تواند میل جنسی و توانایی بدن شما در تجربه ارگاسم را کاهش دهد.
  2. فاکتورهای هورمونی: کاهش سطح استروژن بعد از دوران یائسگی می تواند منجر به تغییراتی در بافت ناحیه تناسلی و پاسخ جنسی شود. کاهش در مقدار استروژن می تواند منجر به کاهش جریان خون به لگن شود که نتیجه آن زمان بیشتر برای ایجاد برانگیختگی و رسیدن به ارگاسم همچنین کاهش میل جنسی می شود. دیواره واژن مخصوصا در افرادی که به لحاظ جنسی فعال نیستند، نازک تر می شود و انعطاف آن کاهش می یابد. این فاکتورها می تواند منجر به رابطه جنسی دردناک یا دیسپارونی شود. میل جنسی با کاهش سطح هورمونی کاهش می یابد. سطح هورمون های بدن همچنین بعد از زایمان و در طول شیردهی تغییر می کند و می تواند منجر به خشکی واژن شود و بر میل جنسی فرد تاثیر بگذارد.
  3. فاکتورهای اجتماعی و روانی: اضطراب یا افسردگی می تواند در ایجاد اختلال عملکرد جنسی تاثیر داشته باشد. سابقه سوء استفاده جنسی نیز می تواند در این میان دخالت داشته باشد. نگرانی در مورد باردار شدن نیز می تواند تاثیرات مشابهی را در پی داشته باشد. درگیری های طولانی مدت با شریک جنسی در مورد نزدیکی جنسی یا سایر جنبه های روابط زناشویی می تواند پاسخ جنسی را تقلیل دهد. موارد فرهنگی و مذهبی و مشکلاتی که فرد با ظاهر بدن خود دارد نیز می تواند در این میان دخالت داشته باشد.

برخی فاکتورها می تواند ریسک ایجاد اختلال عملکرد جنسی را افزایش دهد. این فاکتورها عبارت است از:

  • افسردگی یا اضطراب
  • بیماری های قلبی عروقی
  • شرایط نورولوژیک مانند آسیب به ستون فقرات و مالتیپل اسکلروزیس
  • نارسایی کلیوی یا کبدی
  • مصرف برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی یا داروهای افزاینده فشار خون
  • استرس های روانی و عاطفی مخصوصا مشکلاتی که در روابط با شریک جنسی وجود دارد.
  • سابقه سوء استفاده جنسی یا تجاوز

آمادگی برای ملاقات با پزشک متخصص زنان:

اگر شما دچار مشکلات زناشویی و مشکلات جنسی باشید به نحوی که شما را نگران کند، در آن صورت باید از پزشک متخصص زنان وقت ملاقات بگیرید. صحبت کردن در مورد مسائل جنسی ممکن است منجر به خجالت شما شود، اما باید بدانید که روابط جنسی و زناشویی افراد در هر سنی که باشند بسیار اهمیت دارد و پزشک محرم رازهای بیمار است. شما ممکن است به شرایط قابل درمانی مبتلا باشید و یا ممکن است برخی تغییرات در شیوه زندگی شما را در این زمینه یاری کند. پزشک متخصص زنان می تواند مشکل شما را تشخیص داده یا این که شما را به سایر متخصصین ارجاع دهد.

قبل از ملاقات با پزشک توجه به موارد زیر می تواند کمک کننده باشد:

  1. لیستی از علائم خود تهیه کنید. هر گونه مشکلی که دارید و زمان و دفعات آن را یادداشت کنید.
  2. پزشک احتمالا در مورد روابط و تجارب جنسی از زمانی که به لحاظ جنسی فعال شدید سوالاتی خواهد پرسید. همچنین ممکن است در مورد سابقه سوء استفاده جنسی از شما سوالاتی پرسیده شود.
  3. سایر بیماری هایی که به آن مبتلا هستید و نام و دوز داروهایی که مصرف می کنید را یادداشت بفرمایید.
  4. سوالاتی که از پزشک دارید را لیست بفرمایید.

پزشک نیز ممکن است سوالاتی را از شما یا همسرتان بپرسد. برای تعیین علت مشکل و یافتن بهترین دوره درمانی باید آمادگی پاسخگویی به برخی پرسش ها را داشته باشید.

برخی سوالات احتمالی پزشک عبارت است از:

  1. شما چه نوع مشکل جنسی را دارید؟
  2. این مشکلات جنسی شما را چقدر آزار می دهد؟
  3. آیا در طول رابطه جنسی با همسر یا شریک جنسی حالت برانگیختگی جنسی دارید؟
  4. آیا به ارگاسم رسیده اید؟
  5. آیا قبلا تجربه ارگاسم داشته اید؟
  6. آیا در طول رابطه جنسی درد داشته اید؟
  7. به چه روشی از بارداری پیشگیری می کنید؟
  8. آیا الکل یا داروهای مخدری استفاده می کنید؟ چه مقدار؟
  9. آیا اخیرا در ناحیه تناسلی جراحی انجام داده اید؟
  10. آیا به سایر مشکلات مانند بیماری های روانی دچار هستید؟
  11. آیا تجربه جنسی ناخواسته ای داشته اید؟

با همسر یا شریک جنسی خود ارتباط شفافی در این زمینه داشته باشید و در مورد نارضایتی و یا مشکلی جنسی که دارید صادق باشید. گزینه هایی برای ایجاد صمیمیت در فعالیت های جنسی وجود دارد که می تواند برای هر دوی شما مفید باشد.

آزمایشات و تشخیص ناتوانی جنسی زنان:

برای تشخیص اختلال عملکرد جنسی زنان پزشک در مورد سابقه پزشکی و جنسی با شما صحبت خواهد کرد. هر چه شما بتوانید اطلاعات بهتری در مورد سابقه جنسی خود و مشکلات اخیرتان در اختیار پزشک قرار دهید، شانس بهتری برای یافتن رویکرد درمانی مناسب خواهید داشت. پزشک متخصص زنان همچنین معاینه لگن انجام خواهد داد. در طول معاینه پزشک تغییرات فیزیکی که لذت جنسی شما را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند نازک شدن بافت ناحیه تناسلی، کاهش انعطاف پوستی، اسکار یا درد را بررسی خواهد کرد.

  • پزشک ممکن است شما را به مشاور و متخصص در مشکلات جنسی و ارتباطی ارجاع دهد.

درمان اختلال عملکرد جنسی زنان

اختلال عملکرد جنسی زنان

اختلال عملکرد جنسی زمانی مطرح است که شما را آزار بدهد، در غیر این صورت نیاز به اقدامی ندارد. از آن جایی که اختلال عملکرد جنسی خانم ها علائم و علل احتمالی مختلفی دارد، درمان مشکلات جنسی متغیر می باشد. هدف شما از عملکرد جنسی در تعیین درمان و پیشرفت درمان اهمیت دارد. خانم هایی که نگرانی های جنسی دارند، اغلب از رویکردهای درمانی ترکیبی بهره می برند.

درمان های غیر دارویی برای درمان اختلال عملکرد جنسی زنان:

برای درمان اختلالات عملکرد جنسی زنان، پزشک ممکن است استراتژی های زیر را توصیه کند:

  1. صحبت کردن و گوش دادن: ارتباط باز و شفافی با شریک جنسی یا همسرتان داشته باشید، تا تفاوت شما در رضایت جنسی مشخص شود. حتی اگر نمی توانید در مورد چیزهایی که دوست دارید و یا دوست ندارید صحبت کنید سعی کنید تا به طرق دیگری برای ایجاد صمیمیت بیشتر فیدبکی ارائه دهید.
  2. شیوه های زندگی سالم را تمرین کنید: مصرف بیش از حد الکل می تواند پاسخ جنسی شما را تحت تاثیر قرار دهد. به لحاظ فیزیکی فعال باشید. فعالیت منظم ورزشی می تواند به تقویت خلق و احساسات رمانتیک شما کمک کند. راه هایی را بیابید که استرس شما را کاهش دهد به نحوی که بتوانید بر لذت تجربه جنسی تمرکز کنید.
  3. مشاوره: صحبت کردن با یک مشاور یا درمانگر متخصص در زمینه مشکلات جنسی می تواند کمک کننده باشد. درمان اغلب شامل آموزش در مورد بهینه سازی پاسخ جنسی بدن، راه هایی برای افزایش صمیمیت با همسر و توصیه هایی برای خواندن و انجام تمرین های زوجین می باشد.
  4. استفاده از لوبریکانت: یک لوبریکانت واژن می تواند در طول نزدیکی به شما کمک کند، البته اگر به مشکل خشکی واژن یا درد در طول رابطه جنسی دچار باشید.

تحریک ناحیه کلایتوریس می تواند برانگیختگی را افزایش دهد. استفاده از یک ویبراتور برای تحریک کلایتوریس می تواند مفید باشد.

درمان های دارویی برای درمان ناتوانی جنسی زنان:

درمان موثر برای اختلال عملکرد جنسی اغلب به بررسی علت زمینه و تغییرات هورمونی بستگی دارد. داروی نسخه ای برای خانم هایی که در دوران قبل از یائسگی قرار دارند و با کاهش میل جنسی رو به رو هستند flibanserin می باشد.

به منظور درمان اختلال عملکرد جنسی، پزشک متخصص زنان ممکن است موارد زیر را به شما توصیه کند:

  1. تغییر یا تنظیم داروهای که منجر به کاهش میل جنسی در فرد شده است.
  2. درمان مشکلات تیروئیدی یا سایر مشکلات هورمونی
  3. درمان مناسب برای افسردگی یا اضطراب
  4. امتحان کردن استراتژی هایی برای تخفیف درد لگن یا سایر درد ها

در مواردی که تغییرات هورمونی در ایجاد ناتوانی جنسی دخالت داشته باشد، گزینه های زیر می تواند مورد توجه قرار بگیرد:

  1. استروژن درمانی: استفاده موضعی از استروژن به فرم حلقه واژینال، کرم یا قرص می تواند موثر باشد. استروژن تون و انعطاف واژن را بهبود می بخشد و جریان خون واژینال را افزایش می دهد و لوبریکاسیون را تقویت می کند.
  2. آندروژن درمانی: آندروژن شامل تستوسترون می باشد. تستوسترون در سلامت عملکرد جنسی هم در مردان و هم در خانم ها موثر است، اگر چه خانم ها مقدار کمتری تستوسترون دارند. درمان با آندروژن برای اختلال عملکرد جنسی بانوان موضوعی است که مورد بحث قرار دارد. برخی تحقیقات نشان داده است که این درمان برای خانم هایی موثر است که مقدار تستوسترون اندکی دارند و به اختلال عملکرد جنسی نیز دچارند. اما برخی تحقیقات مزایای اندکی را نشان داده است. خطرات هورمون درمانی می تواند متغیر باشد و این نکته بستگی به این مطلب دارد که آیا استروژن به تنهایی مصرف می شود یا همراه با پروژستین، سن شما، دوز و نوع هورمون و خطراتی مانند بیمار های قلبی عروقی و سرطان نیز در این میان دخالت دارند. در مورد مزایا و خطرات استفاده از هورمون ها با پزشک خود مشورت کنید. در برخی موارد هورمون درمانی باید مرتبا و دقیقا تحت نظر پزشک باشید.
  3. داروی Flibanserin: این دارو به عنوان یک داروی ضد افسردگی می باشد که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان میل جنسی کم در خانم هایی استفاده می شود که در دوران قبل از یائسگی قرار دارند. مصرف روزانه این قرص می تواند در خانم هایی که میل جنسی اندک دارند و تجربه ناراحت کننده ای دارند مفید باشد. تاثیرات جانبی بالقوه این دارو عبارت است از کاهش فشار خون، خواب آلودگی، تهوع، خستگی، گیجی و غش. این تاثیرات زمانی که دارو با مصرف الکل همراه شود قابل توجه خواهد بود. متخصصین توصیه می کنند در صورتی که بعد از ۸ هفته درمان بهبودی در میل جنسی مشاهده نشد، مصرف دارو قطع شود. لازم به ذکر است که در مورد بعضی از اختلالات عملکرد جنسی تجویز داروهای خاص توسط روانپزشک مفید است

قبل از توصیه درمان های زیر برای رفع مشکل اختلال عملکرد جنسی زنان باید بدانید این رویکردها به تحقیقات بیشتری نیاز است:

  1. تیبولون (Tibolone): تیبولون استروئید سنتتیک می باشد که در اروپا و استرالیا برای درمان پوکی استخوان در خانم هایی به کار می رود که در دوران بعد از یائسگی قرار دارند. به دلیل نگرانی هایی که در مورد افزایش ریسک سرطان سینه و سکته مغزی در خانم های مصرف کننده تیبولون وجود دارد، این دارو توسط سازمان غذا و داروی آمریکا در آمریکا تایید نشده است.
  2. مهارکننده های فسفودی استراز: این گروه از داروها در درمان اختلال نعوظ مردان بسیار موفق بوده است اما در درمان اختلال عملکرد جنسی خانم ها چندان موثر نبوده است. تحقیقاتی که اثر بخشی این داروها را در خانم ها مورد بررسی قرار داده است نتایج ناسازگاری را نشان داده است.

موضوعات مرتبط با اختلال عملکرد جنسی زنان معمولا پیچیده است و حتی بهترین داروها نیز در صورت وجود فاکتورهای عاطفی و یا اجتماعی نمی توانند موثر واقع شوند.

شیوه های زندگی و درمان های خانگی اختلالات عملکرد جنسی زنان:

برای افزایش سلامت جنسی، یافتن راه هایی که شما احساس راحتی داشته باشید، می تواند اعتماد به نفس شما را افزایش دهد. برخی عادات سالم که می توانید برای داشتن زندگی سالم و روابط جنسی لذت بخش تمرین کنید عبارت است از:

  • پرهیز از مصرف بیش از حد الکل: نوشیدن زیاد الکل بر میل جنسی شما تاثیر منفی می گذارد.
  • عدم استفاده از سیگار: سیگار کشیدن جریان خون شما را محدود می کند. هر چه خون کمتری به ارگان های جنسی شما برسد، این بدان معنا خواهد بود که شما برانگیختگی جنسی و پاسخ ارگاسمیک کمتری را تجربه خواهید کرد.
  • از نظر فیزیکی فعال باشید: ورزش های ایروبیک منظم به بهبود خلق و خوی شما کمک می کند و تصور شما را از بدن خودتان بهتر می کند. همچنین به افزایش احساسات رمانتیک در شما کمک می کند.
  • زمانی را برای ریلکس کردن خود اختصاص دهید: راه هایی را برای کاهش استرس خود بیابید و به خودتان اجازه دهید که ریلکس کنید. ریلکس بودن توانایی شما را برای تمرکز بر تجارب جنسی افزایش می دهد و به شما در رضایت جنسی بیشتر کمک می کند.

سایر گزینه ها برای داشتن رضایت جنسی:

گزینه هایی که در ادامه آمده است به تحقیقات بیشتری نیاز دارد، اما در بهبود رضایت جنسی امیدواری هایی را در پی داشته است.

  1. مدیتیشن: مدیتیشن مبتنی بر افزایش آگاهی و پذیرش زندگی در زمان حال است. شما بر آن چه که در طول مدیتیشن تجربه می کنید متمرکز می شوید، مانند نفس کشیدن صحیح. شما می توانید افکار و احساسات را مشاهده کنید اما اجازه دهید که آن ها بدون هر گونه قضاوتی عبور کنند. برخی تحقیقات نشان می دهد که تمرین مدیتیشن در طول دوره گروه درمانی می تواند جنبه های مختلفی از پاسخ های جنسی را بهبود بخشد و آشفتگی ها و ناراحتی ها را در خانم هایی که به اختلال در میل و برانگیختگی جنسی دچارند، کاهش دهد.
  2. طب سوزنی: طب سوزنی شامل وارد کردن سوزن های بسیار نازک در نقاط استراتژیک در پوست بدن می باشد. طب سوزنی تاثیرات مثبتی در بهبود ناتوانی جنسی خانم ها دارد، اما به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است.
  3. یوگا: در طول یوگا شما مجموعی از موقعیت ها را تمرین می کند و به طور کنترل شده تنفس می کنید تا بدن تان منعطف شده و ذهن تان آرام شود. برخی از انواع یوگا بر انرژی جنسی بدن و بهبود عملکرد جنسی تمرکز دارد. داده های اندکی وجود دارد که مزایای یوگا را بر عملکرد جنسی نشان داده است. اما با این حال تمرین یوگا می تواند بر بهبود کلی تاثیر داشته باشد.

نکات مهم:

در هر مرحله ای از زندگی ممکن است تغییراتی را در میل جنسی، برانگیختگی و رضایت جنسی تجربه کنید. برای انطباق بهتر نکات زیر می تواند به شما کمک کند:

  • بدن خود را بهتر بشناسید و بدانید چه چیزی منجر به سلامت جنسی شما می شود. هر چه شما و شریک جنسی شما اطلاعات بیشتری در مورد جنبه های فیزیکی بدن و نحوه عملکرد آن بدانید بهتر می توانید راه هایی بیابید که به بر طرف شدن مشکلات جنسی در شما کمک می کند. گاهی اوقات صرفا مراجعه به پزشک و آموزش و آشنایی با آناتومی بدن خود بسیار مفید خواهد بود.
  • از پزشک متخصص زنان بخواهید موارد آموزشی را در اختیار شما قرار دهد که به شما در مورد پیری، بیماری ها، بارداری، یائسگی و داروهایی که می تواند بر زندگی جنسی تاثیر بگذارد، بیاموزد.
  • با همسر یا شریک جنسی خود صادق باشید. سعی کنید مواردی را برای صمیمیت بیشتر تمرین کنید که برای هر دوی شما مفید باشد.
  • تغییراتی که اتفاق می افتد را بپذیرید. زمانی که برخی تغییرات برایتان اتفاق می افتد سعی کنید تا جنبه های جنسی موقعیت جدید بدن خود را درک کنید و بشناسید و برای بهبود تجربه جنسی خود تلاش کنید.

انجمن دندانپزشکی کودکان

علل و علائم اختلال عملکرد جنسی زنان

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

گل گاوزبان یک گیاه علفی به طول ۷۰ – ۴۰ سانتی‌ متر است. این گیاه در مزارع و گاهی زمین‌ های بایر می‌ روید. منشأ اولیه آن دمشق بوده است. گل گاوزبان دارای طبیعت گرم و اثر نشاط‌ آور و آرامش‌ بخش است. دم‌ کرده گل گاوزبان به همراه کمی لیمو عمانی، یک دمنوش مناسب برای مقابله با سرماخوردگی است. از تجزیه شیمیایی گیاه گل گاوزبان مهم‌ ترین ماده‌ ای که به دست می‌ آید نیترات دو پتاس می‌ باشد و بیشتر خواص آن مربوط به این ماده است. گل گاو زبان گیاهی طبی است که تقریبا تمامی اجزای آن، اعم از گل ها و برگ ها و دانه های آن به عنوان دارو استفاده می شود. همچنین دانه های این گیاه را برای تهیه روغن مورد استفاده قرار می دهند.

شما همچنین می توانید برای اطلاعات بیشتر در مورد گیاهان دارویی به مقاله های خواص و مضرات روغن خراطین، فواید و خواص زعفران برای بدن، تاثیر روغن درخت چای بر پوست و خواص و مضرات کنجد برای بدن که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، مراجعه کنید.

خواص درمانی گل گاوزبان

گل گاو زبان

برای گل گاو زبان فواید زیادی نام برده‌ اند، مهمترین آن‌ ها که به اثبات رسیده و تقریبا تمامی اطبا از گذشته تا حال بر آن توافق دارند، عبارت است از:

  1. تقویت‌ کننده اعصاب و روان و حواس پنجگانه و نشاط‌ آور است.
  2. تصفیه کننده خون است.
  3. آرام کننده اعصاب است.
  4. عرق آور است.
  5. ادرار آور است.
  6. کلیه ها را تقویت می کند.
  7. سرماخوردگی را برطرف می کند.
  8. برگ تازه گل گاو زبان برای درمان جوش‌ های چرکین دهان اطفال، برفک، سستی بیخ دندان و رفع حرارت دهان موثر است.
  9. عرق گل‌ گاوزبان برای امراض سوداوی، وسواس و خفقان مفید است.
  10. گل گاوزبان دارای منیزیم بوده و از سرطان پیشگیری می‌ کند.
  11. در درمان اختلال حواس کاربرد فراوانی دارد.
  12. گل گاوزبان شکم را نرم و کیسه صفرا را باز می‌ کند.
  13. در تنظیم اختلالات ادراری و تعریق، موثر است.
  14. در درمان برونشیت موثر است.
  15. بی اختیاری دفع ادرار را درمان می کند.
  16. التهاب و ورم کلیه را درمان می کند.
  17. گل گاوزبان در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است.
  18. ضماد برگ های گاوزبان برای رفع ورم موثر است.
  19. برگ های گاوزبان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
  20. برگ های تازه گل گاوزبان دارای مقدر زیادی ویتامین C می باشد و در بعضی از کشورها آن را داخل سالاد می ریزند.

دم‌ کرده گل گاوزبان

خواص گل گاوزبان

در معالجه تب‌ های دانه‌ ای مانند سرخک، آبله‌ مرغان مصرف دم کرده آن با لیمو عمانی اثر شفا بخشی دارد. این دم کرده در درمان درد های ناشی از سنگ کلیه و دفع سنگ مثانه نیز بسیار مفید است. اگر دچار آلرژی‌ های فصلی می‌ باشید توصیه به مصرف دم کرده گل گاوزبان است. دم کرده گل گاوزبان برای درمان جوش‌ های دهان، آفت دهانی بسیار نافذ است. گاهی اوقات سرفه‌ های فصل سرما را هیچ قرص و شربتی درمان نمی‌ کند، اما تجویز یک جوشانده سنتی مانند گل گاوزبان به صورت مرحمی قوی عمل خواهد کرد. دم‌ کرده گل گاوزبان به همراه کمی لیمو عمانی، یک دمنوش مناسب برای مقابله با سرماخوردگی است. این دمنوش به شرط ترش نبودن به خصوص در ابتدای شروع علائم سرماخوردگی، یک نوشیدنی مناسب برای بهبود حال بیمار است. گل گاوزبان در درمان سرفه‌ های مزمن، وقفه‌ های تنفسی و آسم‌ های خفیف نیز موثر است. در درمان سرفه‌ های خشک می‌ توان گیاه گل گاوزبان را با بابونه، سنبل‌الطیب، شقایق مخلوط نموده و دم کرده حاصل از این چند گیاه را روزی ۳-۲ بار بنوشید.

طرز تهیه دم‌ کرده گل گاوزبان و لیمو عمانی:

مواد لازم:

  1. گل گاوزبان: ۳ قاشق غذاخوری
  2. لیمو عمانی: ۲ عدد
  3. عسل: ۲ قاشق مرباخوری در هر لیوان
  4. آب جوش: ۴ لیوان

طرز تهیه:

لیمو عمانی‌ ها را سوراخ کرده و یا از وسط نصف کنید، به همراه گل گاوزبان و آب جوش در قوری چینی بریزید و اجازه دهید روی حرارت ملایم به مدت ۳۰ دقیقه دم بکشد. سپس دم کرده را در یک لیوان و یا فنجان بزرگ بریزید عسل را بیفزایید و هم بزنید تا کاملا حل شود، حال به آرامی میل کنید.

مضرات گل گاوزبان

گل گاو زبان

  • مصرف این گیاه در دوز زیاد یا دراز مدت، به دلیل داشتن مواد شیمیایی خطرناکی به نام آلکالوئید های پیرولیزیدینی (PAS) می تواند باعث بروز سرطان کبد و یا آسیب به این عضو حیاتی شود.
  • به دلیل داشتن آلکالوئید های پیرولیزیدینی (PAS) زنان باردار باید حد الامکان از مصرف این گیاه خودداری کنند، زیرا این ماده شمیایی ممکن است باعث شود که نوزاد در زمان تولد ناقص به دنیا بیاید. همچنین مادرانی که در حال شیردهی به نوزاد خود هستند، حدالامکان از مصرف گل گاوزبان خودداری کنند، زیرا احتمال انتقال این ماده شیمیائی خطرناک از طریق شیر مادر به نوزاد وجود دارد.
  • مصرف روغن گل گاوزبان ممکن است باعث افزایش و طولانی شدن مدت زمان خونریزی شود، به همین دلیل استفاده از آن بر روی زخم ها باید بسیار با احتیاط انجام شود.
  • مصرف گل گاوزبان ممکن است در بعضی از افراد باعث بروز بیماری های کبدی شود.
  • افرادی که بر روی آنها عمل جراحی انجام شده است، در صورت مصرف گل گاوزبان، احتمال خونریزی در آن ها افزایش می یابد، به همین جهت حداقل تا ۲ هفته پس از جراحی باید از مصرف این گیاه خودداری کنند، زیرا این گیاه تا حدی خون را رقیق می کند.

انجمن دندانپزشکی کودکان

خواص و مضرات گل گاوزبان

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

ویتامین D ماده ای مغذی می باشد، که نقش مهمی در هموستاز کلسیم و سلامت استخوان ها به عهده دارد. کمبود ویتامین D در نوزادان و کودکان سبب بروز نرمی استخوان و کاهش مقدار کلسیم می شود. کمبود ویتامین D در کودکان و نوزادان در فرم های شدید می تواند بروز تتانی (تتانی به انقباض غیر ارادی ماهیچه ها اشاره دارد) و تشنج را به همراه داشته باشد. کمبود ویتامین D در کودکان در جمعیت هایی شایع است که به مشکل سوء تغذیه دچارند. برای آگاهی بیشتر مقاله ۹ راه برای دریافت روزانه ویتامین D را مطالعه کنید. کمبود ویتامین D در کودکان در فرم های نه چندان شدید در ابتدا علائم بالینی ظاهر نمی کند، اما می دانیم کمبود ویتامین D در کودکان حتی اگر به بروز نرمی استخوان منجر نشود، عوارضی مانند کاهش تراکم استخوان را به همراه خواهد داشت. ویتامین D پیش ساز هورمونی می باشد که بعد از مجاورت با اشعه فرابنفش در پوست ساخته می شود. این پیش ساز هورمونی در کبد و کلیه ها متابولیزه شده و به فرم فعال تبدیل می شود. (۲۵ OH D) فرم فعال ویتامین D در بدن می باشد. اندازه گیری (۲۵ OH D) شاخص خوبی از وضعیت ویتامین D در کودکان فراهم می سازد. در صورت عدم مصرف مکمل ویتامین D در نوزادان و کودکان، کمتر از ۱۰% ویتامین D مورد نیاز از طریق غذا تامین می شود.

شما همچنین می توانید برای اطلاعات بیشتر در مورد ویتامین ها به مقاله های در مورد ویتامین E بیشتر بدانیم، نقش انواع ویتامین ها در بدن، نشانه هایی از کمبود ویتامین در پوست و درباره ویتامین K بیشتر بدانیم که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، مراجعه کنید.

ویتامین D در کودکان و نوزادان

کمبود ویتامین D در کودکان

به طور کلی باید عنوان کرد، استاندارد دقیقی برای تعریف میزان نرمال ویتامین D در کودکان در دست نمی باشد، اما با توجه به تحقیقاتی که انجام شده استاندارد های زیر در تعریف میزان نرمال ویتامین D در کودکان مشخص گردیده است:

  1. میزان نرمال ویتامین D در کودکان: مقدار (۲۵ OH D) بالا یا برابر با ۲۰ نانوگرم بر میلی لیتر باشد.
  2. کمبود ویتامین D در کودکان: مقدار (۲۵ OH D) بین ۱۵ تا ۲۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد.
  3. فقر ویتامین D در کودکان: مقدار (۲۵ OH D) کمتر از ۱۵ نانوگرم بر میلی لیتر باشد.

علت کمبود ویتامین D در کودکان و فاکتور های خطر مربوط به آن عبارت است از:

  • داشتن پوست تیره
  • استفاده از رژیم گیاهی و داشتن رژیم های غذایی غیر معمول: منابع خوراکی که در تامین ویتامین D در کودکان موثر است، شامل غذاهایی مانند ماهی سالمون، ساردین، تخم مرغ و جگر می باشد.
  • استفاده از برخی داروها: برخی از داروها مانند داروهای ضد تشنج، داروهای آنتی ویروس، گلوکوکورتیکوئیدها و داروهای ضد قارچ در کمبود ویتامین D در کودکان نقش دارد.
  • ابتلا به مشکلات سوء هاضمه: شرایطی که در آن جذب چربی ها مختل می گردد سبب جذب نامناسب ویتامین D در کودکان می شود. بیماری نرمی استخوان در کودکان مبتلا به بیماری سلیاک و بیماری التهابی روده روی می دهد.
  • زیستن در مناطقی که نور خورشید کمتری در آن وجود دارد.
  • چاقی: کمبود ویتامین D در کودکان و نوجوانان چاق بیشتر از کودکانی با وزن نرمال می باشد و علت این ارتباط چندان روشن نیست.

برخی فاکتورهای پریناتال نیز در کمبود ویتامین D در نوزادان دخالت دارد. علت کمبود ویتامین D در نوزادان عبارت است از:

  • فقر ویتامین D در مادر: ویتامین D از طریق مادر و از راه جفت وارد بدن جنین می گردد. کاهش ذخیره ویتامین D در بدن مادران با کمبود ویتامین D در نوزادان ارتباط دارد.
  • نارس بودن نوزاد: مقدار ویتامین D در نوزادان نارس اندک می باشد، زیرا آن ها زمان کمتری برای ذخیره ویتامین D از بدن مادر داشته اند. سه ماهه سوم بارداری زمان مهمی برای انتقال ویتامین D از بدن مادر به جنین می باشد، زیرا در این زمان استخوان بندی جنین تقویت می گردد.
  • کمبود مقدار ویتامین D در شیر مادر: محتوی ویتامین D در شیر مادر اندک می باشد و این کمبود در مادرانی با مقدار ویتامین D کافی نیز صادق می باشد.

علائم کمبود ویتامین D در کودکان و نوزادان

کمبود ویتامین D در نوزادان

علائم کمبود ویتامین D در کودکان و نوزادان عبارت است از:

  1. نرمی استخوان: نرمی استخوان که به رشد نامناسب استخوان ها و غضروف ها اشاره دارد، یکی از مشکلات کمبود ویتامین D در کودکان می باشد. کودکان مبتلا به نرمی استخوان عوارض مختلفی را نشان می دهند که بستگی به شدت بیماری دارد. از جمله این عوارض می توان به عقب ماندگی در رشد، درجاتی از درد، تاخیر در حرکت و افزایش احتمال ابتلا به عفونت ها اشاره کرد.
  2. استئومالاسیا: استئومالاسیا یکی دیگر از مشکلات ناشی از کمبود ویتامین D در کودکان می باشد. استئومالاسیا به نرم شدگی استخوان ها در اثر فقر ویتامین D اشاره دارد که سبب نازک شدن استخوان ها می گردد و به بیماری پوکی استخوان تبدیل می شود.
  3. تغییرات بیومدیکال: کمبود ویتامین D در کودکان سبب کاهش جذب کلسیم و فسفر در روده می گردد. کمبود ویتامین D در کودکان سبب تغییر در مقدار هورمون های پاراتیروئید می شود. کاهش مقدار فسفر در خون سبب ضعف ماهیچه ای در کودکان می شود به نحوی که راه رفتن و ایستادن آن ها را دشوار می سازد.

مقدار مصرف مکمل ویتامین D در کودکان:

مقدار مصرف مکمل ویتامین D در کودکان ۱ تا ۱۸ سال معادل ۶۰۰ واحد برابر با ۱۵ میکروگرم به طور روزانه می باشد. مقدار ویتامین D در نوزادان شیرخوار معادل ۴۰۰ واحد در روز می باشد. برای بهینه سازی مقدار ویتامین D در نوزادان توصیه می شود، خانم های باردار از مقدار کافی ویتامین D بدن خود در این دوران مطلع باشند. در خانم های باردار و خانم های شیرده مصرف روزانه ۶۰۰ واحد ویتامین D توصیه می گردد. همچنین توصیه می شود، انجام غربالگری ویتامین D در کودکانی که فاقد رشد مناسب بوده و یا دچار تاخیر حرکتی هستند، انجام شود. انجام غربالگری ویتامین D در نوزادانی که سابقه نارس بودن داشته اند نیز توصیه می گردد.

نکته مهم:

  • نکته قابل توجه این است که مصرف یش از حد نیاز از ویتامین D موجب مسمومیت ناشی از این ویتامین و بروز عوارضی همچون سنگ های کلیوی می گردد. بنابراین مصرف ویتامین D در هر سنی باید با مشورت پزشک صورت گیرد.

انجمن دندانپزشکی کودکان

کمبود ویتامین D در کودکان و نوزادان

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

فیلر پوست به کاهش خطوط چهره کمک می کند و حجم و پر بودن را به چهره باز می گرداند. از جمله موارد تزریق فیلر پوست و صورت شامل تزریق فیلر زیر چشم، تزریق فیلر برای خط خنده، فیلر لب، فیلر گونه و غیره می باشد. مادامی که سن افراد بالا می رود، صورت به طور طبیعی چربی زیر پوستی خود را از دست می دهد، ماهیچه های صورت نزدیک به سطح پوست کار می کنند و بنابراین خط خنده و چروک های دور چشم مشخص تر می شود. پوست صورت کمی کشیده و شل می شود و حجم صورت از بین می رود. سایر فاکتور ها که بر پوست صورت تاثیر می گذارد، عبارت است از مواجه با نور خورشید، ژنتیک و شیوه زندگی.

شما همچنین می توانید مقاله های لایه برداری پوست به روش شیمیایی، چگونه پوست را سریع التیام دهیم؟ و روش های آبرسانی و هیدراته کردن پوست که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

همه چیز در مورد فیلر پوست

فیلر پوست

۱- کاربرد و فواید تزریق فیلر پوست چیست؟

تزریق فیلر می تواند نتایج زیر را در صورت داشته باشد:

  • تزریق فیلر، لب های نازک را حجیم می کند.
  • تزریق فیلر، برای خط خنده باعث برطرف شدن و کم عمق شدن خط خنده و سایر خطوط صورت می شود.
  • تزریق فیلر، چین و چروک های صورت را بر طرف می کند.
  • ترزیق فیلر در صورت، باعث بهبود ظاهر اسکارهای صورت می شود.
  • فیلرهای پوستی می تواند برای بر طرف کردن علائم ناشی از سن و پیری پوست مفید باشد. فیلر پوست روشی برای جوانسازی پوست بشمار می رود.

در مورد اغلب بیماران انجام جراحی هایی مانند لیفت صورت، ابرو و چشم می تواند بهترین روش باشد، اما روش های درمانی غیر جراحی مانند تزریق ژل یا فیلر بافت نرم نمی تواند به اندازه جراحی نتایج چشمگیری را در پی داشته باشد، اما می تواند زمان انجام لیفت را به تاخیر بیندازد.

۲- تزریق فیلر پوست برای چه افرادی مناسب است؟

تزریق فیلر پوست به افرادی با ویژگی های زیر پیشنهاد می شود:

  • افرادی که از نظر جسمی سالم باشند.
  • افرادی که سیگاری نباشند.
  • افرادی که برای بهبود ظاهر پوست خود واقع بین هستند.

اما در مورد برخی بیماران انجام جراحی هایی مانند لیفت صورت، ابرو و چشم می تواند بهترین انتخاب باشد.

  • برای تزریق فیلر پوست نیازی به تعطیل کردن کارهای روزانه و گرفتن مرخصی کاری نیست. شما بعد از تزریق فیلر در صورت می توانید، فورا به فعالیت های روزمره خود بازگردید.

۳- بعد از ترزیق فیلر چه تغییراتی در صورت دیده می شود؟

بعد از تزریق فیلر صورت علائم زیر ظاهر می شود:

  • قسمت هایی از صورت که تزریق فیلر روی آن انجام شده است، بیش از حد حجیم و پر به نظر می رسد.
  • کمی احساس تورم و کبودی وجود دارد.
  • قرمزی و احساس بی حسی موقت بعد از تزریق فیلر پوست در صورت وجود دارد.

این علائم بعد از تزریق فیلر پوست می تواند با استفاده از قرار دادن یخ روی پوست بهبود یابد و در کل طی چند ساعت تا چند روز بعد از تزریق فیلر بر طرف می شود. زمانی که از چربی خود فرد برای تزریق چربی در صورت استفاده می شود، روند بهبودی کمی طولانی تر است و ممکن است چند هفته به طول انجامد. نتایج و اثرات مثبت تزریق فیلر در صورت بلافاصله ظاهر می شود. انواع پوست و وضعیت پیری پوست و صورت و سایر متغیر های موثر در جذب فیلر بر دوام نتایج حاصل از تزریق فیلر تاثیر می گذارد.

۴- تزریق فیلر پوست چگونه انجام می شود و چه مراحلی دارد؟

تزریق فیلر پوست شامل ۴ مرحله است:

  1. ارزیابی و نقشه برداری از صورت: اگر شما تصمیم به تزریق فیلر صورت داشته باشید، متخصص پوست و زیبایی ظاهر چهره و نوع پوست شما را بررسی می کند و به نواحی از صورت که قرار است تحت درمان قرار بگیرد و فیلر تزریق شود، توجه می کند. نقاط استراتژیک بر روی صورت برای مشخص کردن محل تزریق فیلر باید نشانه گذاری شود. ممکن است از نواحی که قرار است تزریق فیلر روی آن انجام شود عکس گرفته شود.
  2. تمیز کردن پوست و بی حس کردن پوست صورت: محل تزریق فیلر روی صورت با ماده ای آنتی باکتریال و ضد عفونی کننده تمیز خواهد شد. درد در محل تزریق با استفاده از ابزاری خنک تخفیف داده می شود، پماد بی حسی برای بی حس شدن پوست مورد استفاده قرار خواهد گرفت یا ممکن است از تزریق ماده بی حسی موضعی استفاده شود. با این حال تزریق فیلر بدون درد نخواهد بود اما درد تزریق فیلر قابل تحمل است.
  3. تزریق فیلر: تزریق فیلر معمولا در هر قسمت از صورت چند لحظه به طول می انجامد. فرایند تزریق فیلر، ماساژ و ارزیابی نتایج تزریق انجام می شود و در صورت نیاز از فیلرهای بیشتری استفاده می شود. بسته به تعداد نواحی که قرار است درمان شود، کل فرایند تزریق فیلر ممکن است ۱۵ دقیقه به طول انجامد.
  4. پاک کردن صورت و بازیابی: وقتی نتایج تزریق فیلر رضایت بخش شد، هرگونه نشانه گذاری روی صورت پاک خواهد شد. برای کاهش تورم و تخفیف ناراحتی پوستی به شما بسته یخ داده شود. نواحی تزریق ممکن است ۱ تا ۲ روز حساس باشد، اما آن قدر دردناک نیست که به درمان نیاز داشته باشد.

تصمیم گیری برای انجام تزریق فیلر پوستی بسیار شخصی می باشد. اگر مزایای به دست آمده از تزریق فیلر پوست متناسب با اهداف شما باشد و خطرات و عوارض تزریق فیلر برای شما قابل قبول باشد، در این صورت می توانید تزریق فیلرهای پوستی را انجام دهید. پزشک متخصص پوست و زیبایی با جزئیات عوارض تزریق فیلر را برای شما شرح خواهد داد. قبل از تزریق فیلر پوست از شما خواسته می شود تا رضایت نامه ای را امضا کنید، امضای آن بدان معناست که شما روند تزریق فیلرهای پوستی، خطرات و عوارض تزریق فیلر را قبول کرده اید.

۵- عوارض تزریق فیلر چیست؟

عوارض تزریق فیلر پوست چندان متداول نیست. عوارض تزریق فیلر بالقوه بستگی به فیلر مخصوص به کار رفته و دوام نسبی ماده فیلر دارد. عوارض تزریق فیلر عبارت است از:

  • بثورات پوستی شبیه آکنه
  • عدم تقارن صورت
  • کبودی، خونریزی از محل تزریق، تورم
  • آسیب به پوست که نتیجه آن زخم و اسکار احتمالی خواهد بود.
  • عفونت در محل تزریق
  • ایجاد توده
  • قابل لمس بودن فیلر زیر پوست
  • راش پوستی همراه با خارش
  • قرمزی پوست
  • اصلاح نامناسب چروک ها

مهم است که تمام سوالات خود را مستقیما از متخصص خویش بپرسید. به دست آمدن نتایح خوب مورد انتظار از تزریق ژل ضمانتی ندارد.

  • در برخی موقعیت ها ممکن است نتایج مطلوب تنها با استفاده از فیلر پوست به دست نیاید. اغلب فیلرهای پوستی در طول زمان از بین می رود. برای حفظ نتایج به دست آمده باید فرایند تزریق فیلرهای پوستی را در بازه های مشخص تکرار کنید.

۶- انواع فیلر پوست یا انواع ماده پر کننده برای تزریق چیست؟

چندین نوع فیلر پوستی متفاوت برای تزریق وجود دارد. متداول ترین انواع فیلر پوست که تزریق می شود، عبارت است از:

  • کلسیم هیدروکسیل آپاتیت
  • اسید هیالورونیک (ژل هیالورونیک اسید)
  • PMMA
  • پلی آلکلیلیمید
  • پلی لاکتیک اسید

فیلر ها و پرکننده های پوستی از نظر ساختار شیمیایی و طول عمر متفاوتند و درجات مختلفی از نرمی را دارند. فیلر پوست نرم تر معمولا در لب ها برای فیلر لب استفاده می شود، در عین حال فیلرهای قوی تر در استخوان های گونه برای فیلر گونه به کار می رود. متخصص پوست تعیین خواهد کرد که بهترین نوع فیلر و ماده پر کننده و مناسب ترین حجم فیلر برای نواحی مورد نظر شما چه خواهد بود.

باید ها و نباید های تزریق فیلر

فیلر پوستی

تزریق چربی به عنوان فیلر پوست:

برخی بیماران ممکن است تزریق چربی در صورت را انتخاب کنند، به این ترتیب چربی از بدن خود بیمار گرفته می شود و سپس برای پر کردن محل مورد نظر در صورت تزریق خواهد شد. تزریق چربی فرایند پیچیده تری نسبت به تزریق ماده پر کننده دیگری دارد. استخراج چربی با استفاده از لیپوساکشن روی ناحیه ای از بدن انجام خواهد شد که دارای چربی اضافه است مانند شکم یا باسن. چربی خارج شده می تواند به عنوان یک پیوند به صورت منتقل شود و تزریق چربی در صورت انجام شود.

  • چربی پیوند داده شده به صورت برای زنده ماندن نیاز دارد که رگ های خونی را بازسازی کند.
  • اغلب چربی های منتقل شده به صورت زنده می مانند، اما نتایج می تواند به راحتی قابل پیش بینی نباشد. استفاده از چربی ترانسفر شده ممکن است در ناحیه ای که چربی از آن برداشت شده کمی درد و ناراحتی به همراه داشته باشد. این جراحی می تواند در مطب پزشک متخصص یا اتاق جراحی انجام شود.

در طول مشاوره قبل از تزریق فیلر صورت موارد زیر در نظر گرفته خواهد شد:

  • هدف بیمار از تزریق فیلر در صورت
  • شرایط پزشکی و جسمی بیمار، آلرژی دارویی و سایر درمان هایی که بیمار دریافت می کند.
  • بررسی داروهای مصرفی، ویتامین ها، مکمل های گیاهی، الکل، تنباکو و استفاده از مواد مخدر در بیمار
    سابقه قبلی بیمار در تزریق فیلرهای بافت نرم، درمان با توکسین بوتولینوم یا تزریق بوتاکس، لیزر درمانی و سایر روش های غیر جراحی پوستی همچنین بررسی سابقه قبلی در جراحی صورت در بیمار

متخصص پوست موارد زیر را قبل از تزریق فیلر در نظر خواهد داشت:

  • ارزیابی سلامت کلی بیمار و فاکتورهای خطر بالقوه ای که در فرد وجود دارد.
  • صحبت در مورد گزینه های موجود
  • بررسی و ارزیابی صورت فرد
  • عکسبرداری
  • توصیه یک دوره درمان
  • صحبت در مورد نتایج احتمالی تزریق فیلر همچنین خطرات احتمالی و عوارض تزریق فیلر

متخصص پوست در موارد زیر توضیحات دقیقی به بیمار خواهد داد:

  • دوره درمان
  • انواع فیلرهای توصیه شده در مورد شرایطی که شما دارید و چرا استفاده کردن از آن
  • نتایج مورد انتظار
  • طول عمر نتایج بعد از تزریق فیلر

فراموش نکنید که همه سوالات احتمالی خود را بپرسید. داشتن استرس طبیعی است. در مورد اضطراب خود با پزشک صحبت کنید.

برخی سوالات احتمالی که می توانید در مورد تزریق فیلر پوست از متخصص خود بپرسید، عبارت است از:

  1. آیا من انتخاب خوبی برای تزریق فیلر پوست هستم؟
  2. برای دریافت بهترین نتایج از تزریق فیلر چه باید انجام دهم؟
  3. تزریق فیلر پوست کجا و چطور انجام خواهد شد؟
  4. دوره بازیابی و ریکاوری بعد از تزریق فیلر پوست چقدر خواهد بود؟
  5. در طول دوران ریکاوری چه باید بکنم؟
  6. مراقبت های بعد از تزریق فیلر چیست؟
  7. خطرات و عوارض تزریق فیلر چیست؟
  8. چطور می توان عوارض تزریق فیلر را کاهش داد؟
  9. پوست من در طول زمان بعد از تزریق فیلر چه تغییراتی خواهد کرد؟
  10. اگر از نتیجه تزریق فیلر ناراضی باشم چه گزینه ای پیش رو خواهم داشت؟
  11. در نظر داشتن چه نتایجی بعد از تزریق فیلر منطقی خواهد بود؟

انجمن دندانپزشکی کودکان

آیا می دانید فیلر پوست چیست؟

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

گاز روده، یک رویداد بسیار طبیعی در کودکان و بزرگسالان است. ما به طور متوسط ۲ لیتر گاز در روز دفع می کنیم که این مقدار می تواند به ۸ لیتر نیز برسد. در بیشتر موارد گاز روده در کودکان نگران کننده نیست، مگر این که کودک احساس ناراحتی زیادی در اثر گاز روده داشته باشد. گاز روده در کودکان امری طبیعی است که در واقع بخشی از یک روند طبیعی در مسیر سیستم گوارشی محسوب می شود. در ادامه با علت گاز روده در کودکان و راهکارهایی برای درمان آن آشنا می شویم.

شما همچنین می توانید مقاله های نکاتی مهم در مورد غذای کمکی نوزاد، آشنایی با انواع بیماری های قلبی در کودکان و علت خارش واژن در کودکان که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

علت گاز روده در کودکان

گاز روده در کودکان

بسیاری از والدین برای غذا خوردن کودکان اجازه هر کاری را به آن ها می دهند، برای مثال کودک حین غذا خوردن در اطراف خانه گردش می کند، تلویزیون تماشا می کند و حتی بازی های پر سر و صدا انجام می دهد.

  • مایکل هارت، مدیر گاستروانترولوژی اطفال و تغذیه در بیمارستان کودکان کلینیک کاریلون در روانوک معتقد است: زمانی که کودک حین غذا خوردن حرکت کرده و بازی می کند، در این میان مقداری هوا وارد مجاری گوارشی او می شود. زمانی که کودک در حال گردش است، احتمال این که غذا را به سرعت خورده و یا ببلعد، طوری که جویدن مانع بازی کردن او نشود، بسیار بالا است. این کار همچنین ورود هوا به مجاری گوارشی را افزایش داده و روند هضم را با مشکل رو به رو می کند. در صورتی که کودک حین تماشای تلویزیون غذا بخورد او سیگنال های بدن خود را که اعلام کننده سیری او هستند، نادیده بگیرد.

نکته مهم:

کودک را تشویق کنید که هنگام غذا خوردن روی صندلی خود بنشیند و غذا را به خوبی بجود. به او اطمینان دهید که بعد از خوردن غذا زمان کافی برای بازی کردن دارد. بدین ترتیب می توانید احتمال بروز گاز روده در کودکان را کاهش دهید.

علت گاز روده در کودکان:

  1. خوردن مقدار زیادی غذاهای با فیبر بالا و غذاهای چرب: روده برخی کودکان به فیبر یا چربی موجود در غذا حساس است. سعی کنید انواع غذاهایی که ناراحتی های گوارشی را تشدید می کنند، شناسایی کنید و مصرف آن ها را کم کنید. شما می توانید در مورد رژیم غذایی کودک با متخصص اطفال مشورت کنید و بدین ترتیب احتمال بروز گاز روده در کودکان را کاهش دهید.
  2. هضم یک پروتیئن خاص در شیر خشک یا شیر مادر: اگر کودک شما از شیر مادر تغذیه می کند و دچار درد ناشی از گاز روده می شود، او ممکن است توانایی تحمل یک پروتئین خاص در شیر را نداشته باشد، بدین معنی که او این پروتئین را به سختی هضم می کند و بدین ترتیب دچار گاز روده ای می شود.
  3. خوردن برخی سبزیجات: گاز روده در کودکان با خوردن خوراکی هایی همچون حبوبات، بروکلی و گل کلم افزایش می یابد. اگر کودک از این خوراکی های سالم مصرف می کند، اتفاق بسیار خوبی است. توجه داشته باشید که برای پیشگیری از تولید گاز روده در کودکان بهتر است در دادن این سبزیجات به کودک زیاده روی نکنید.
  4. نوشیدن آبمیوه زیاد: اگر کودک بیش از یک لیوان آبمیوه در روز بنوشد، ممکن است دچار تولید بیش از حد گاز روده و درد ناشی از آن شود. برخی از کودکان به زمان زیادی برای هضم فروکتوز و ساکارز موجود در آبمیوه نیاز دارند. در نتیجه، به دنبال نوشیدن آبمیوه زیاد دچار گاز روده و حتی اسهال می شوند. علاوه بر این، نوشیدن مقدار زیادی آبمیوه موجب احساس پری در کودک شده و غذا خوردن کودک در وعده های غذایی را با مشکل رو به رو می کند. باقی ماندن قند این نوشیدنی ها بر روی دندان های کودک از دیگر اثرات سوء نوشیدن زیاد آبمیوه است.
  5. نوشیدن مقدار ناکافی آب: نوشیدن آب مشکل گاز روده در کودک را برطرف نمی کند، اما به درمان یبوست در کودک و رفع سختی دفع مدفوع کمک می کند. یبوست عموما درد شکمی و گاز روده در کودک همراه است. بهتر است کودک علاوه بر شیر و آبمیوه، روزانه چند لیوان آب بنوشد.

درمان گاز روده در کودکان

درمان گاز روده در کودکان

عموما گاز روده در کودکان با باد کردن، درد و یا احساس سوزش در شکم و آروغ زدن مکرر و نفخ همراه است. اندکی احساس تهوع نیز در گاز روده در کودکان دیده می شود. در بیشتر موارد گاز روده در کودکان در زمان خاصی برای مثال زمانی که کودک پرخوری کرده است اتفاق می افتد. اما در مواردی خوردن برخی خوراکی ها و یا عادات غذایی خاص می توانند علت گاز روده در کودکان باشند. بهترین راهکار برای درمان گاز روده در کودکان حذف یا کنترل عادت یا ماده غذایی عامل گاز روده کودک است.

  • زمانی که گاز روده کودک موجب ناراحتی او شده است، شما می توانید از یک داروی ضد نفخ غیر نسخه ای برای مثال سایمتیکون استفاده کنید. این داروهای برای مصرف کودکان در تمام سنین ایمن هستند.
  • سوزش سر دل و سوء هاضمه اغلب با گاز روده در کودکان همراه هستند و موجب درد شکمی می شوند. در صورتی که کودک با این شرایط روبرو شده است و سن او حداقل ۶ ماه است، شما می توانید از یک داروی آنتی اسید که اسید معده را خنثی می کند، استفاده کنید. از آنتی اسیدی استفاده کنید که بدون آلومینیوم باشد، مصرف آنتی اسید های حاوی آلومینیوم برای درمان گاز روده در کودکان توصیه نمی شود.
  • برای انتخاب آنتی اسید و یا داروی ضد نفخ مناسب برای کودک خود با پزشک اطفال مشورت کنید.

انجمن دندانپزشکی کودکان

علت و درمان گاز روده در کودکان

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

درمان نازایی و درمان ناباروری بستگی به عوامل مختلفی دارد، از جمله راه های درمان نازایی می توان به اهدای تخمک، ICSI و IVF اشاره کرد. زوجین بهتر است قبل از مراجعه به پزشک و طی کردن مراحل درمان نازایی، خود را از لحاظ مادی و روحی آماده سازند و سوالات خود را در این زمینه آماده نمایند، تا از پرشک خود بپرسند.

شما همچنین می توانید مقاله های عوامل موثر در ناباروری زنان، چگونه با ناباروری کنار بیاییم؟، چگونگی تشخیص ناباروری مردان و رحم اجاره ای چیست؟ که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

همه راه های درمان نازایی

درمان نازایی

درمان نازایی و یا درمان ناباروری بستگی به موارد ذیل دارد:

  1. علت ناباروری یا علت نازایی چه بوده است؟
  2. چه مدت شما نابارور بوده اید؟
  3. سن شما و همسرتان چقدر است؟
  4. اولویت های فردی شما چیست؟

نکته مهم: برخی علل ناباروری یا نازایی نمی تواند اصلاح شود.

در برخی موارد که بارداری طبیعی اتفاق نمی افتد، زوجین می توانند با استفاده از تکنولوژی کمک باروری، باردار شوند. درمان ناباروری یا درمان نازایی ممکن است پر هزینه باشد و مستلزم تعهد زمانی، روانی و فیزیکی است.

درمان ناباروری در مردان:

انتخاب روش درمان ناباروری در مردان پیرامون درمان مشکلات جنسی و فقدان اسپرم سالم می باشد.

راههای درمان ناباروری در مردان عبارت است از:

  1. تغییر فاکتورهای مربوط به سبک زندگی: بهبود فاکتورهای رفتاری و فاکتورهای مربوط به روش زندگی می تواند شانس بارداری را تقویت کند، از جمله این موارد قطع مصرف برخی داروها، کاهش و یا حذف برخی مواد مضر، بهبود دفعات و زمان رابطه جنسی، انجام ورزش منظم و بهینه سازی سایر فاکتورهایی که ممکن است با باروری تداخل داشته باشد.
  2. داروها: برخی داروها می تواند تعداد سلول های اسپرم را بهبود بخشد و احتمال بارداری موفق را افزایش دهد. این داروها می تواند عملکرد بیضه از جمله تولید و کیفیت اسپرم را ارتقا دهد.
  3. جراحی: در برخی موارد جراحی می تواند انسداد اسپرم را بهبود بخشد و قابلیت باروری را بازگرداند. در سایر موارد انجام جراحی برای ترمیم واریکوسل می تواند شانس بارداری را افزایش دهد.
  4. بازیابی اسپرم: این تکنیک ها اسپرم را زمانی به دست می آورد که انزال با مشکلی توام بوده و یا زمانی که اسپرمی در مایع انزال وجود ندارد. این روش ممکن است در تکنیک های کمک بارداری و زمانی که تعداد اسپرم کم بوده و یا ناهنجاری های دیگری در ارتباط با اسپرم وجود دارد استفاده شود.

درمان نازایی و ناباروری در زنان:

اگر چه ممکن است یک خانم به ۱ یا ۲ درمان برای بازیابی باروری نیاز داشته باشد، این احتمال وجود دارد قبل از آن که فرد بتواند باردار شود، به انواع متفاوت درمان نیاز باشد.

راههای درمان ناباروری در زنان عبارت است از:

  1. تحریک تخمک گذاری با استفاده از داروهای باروری: یکی از روش های اصلی برای درمان نازایی و ناباروری در خانم ها استفاده از داروهای باروری است، داروهای باروری درمان اصلی برای خانم هایی محسوب می شود که به دلیل اختلال در تخمک گذاری قادر به بارداری نیستند. این داروها تخمک گذاری را تنظیم و القا می کند. در مورد مزایا و خطرات گزینه های دارویی با پزشک متخصص زنان، زایمان و نازایی خود مشورت کنید.
  2. تلقیح داخل رحمی اسپرم: یکی دیگر از روش های درمان نازایی در زنان استفاده از تلقیح داخل رحمی اسپرم است، در این روش اسپرم سالم در زمان تخمک گذاری خانم مستقیما وارد رحم می شود. بسته به دلایل ناباروری زمان بندی برای انجام این روش می تواند بر اساس چرخه های قاعدگی نرمال و یا با استفاده از داروهای باروری انجام شود.
  3. جراحی برای بازگرداندن باروری: مشکلات رحمی مانند پلیپ های آندومتر، سپتوم رحم و یا وجود بافت های اسکار درون رحم می تواند، سبب ناباروری و نازایی در زنان شود که با استفاده از جراحی هیستروسکوپی بر طرف شود.

راه های درمان نازایی

درمان نازایی

تکنولوژی کمک باروری در درمان نازایی و ناباروری:

از جمله راه های درمان نازایی تکنولوژی کمک باروری است، تکنولوژی کمک باروری در درمان نازایی روشی درمانی است که در آن تخمک و اسپرم دست کاری می شوند. تیم تکنولوژی کمک باروری متشکل از پزشکان، روانشناسان، جنین شناسان، تکنسین های آزمایشگاه، پرستاران و متخصصان بهداشت می باشد که با هم فعالیت کرده و هدف آن ها کمک به زوجین در ایجاد بارداری است.

  • یکی دیگر از راه های درمان نازایی IVF است، لقاح مصنوعی یا لقاح آزمایشگاهی یا IVF تکنیکی بسیار رایج در درمان نازایی و ناباروری است. روش لقاح مصنوعی شامل تحریک و بازیابی تخمک های بالغ از خانم و لقاح آن ها با اسپرم مرد در شرایط آزمایشگاهی است و سپس ۳ تا ۵ روز بعد از لقاح، ترکیب تخمک و اسپرم وارد رحم شده و لانه گزینی انجام می شود.

سایر راههای درمان نازایی که در یک چرخه لقاح مصنوعی یا IVF انجام می شود، عبارت است از:

  1. تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم یا ICSI: یکی از راه های درمان نازایی ICSI است که در این روش یک اسپرم سالم مستقیما به تخمک بالغ تزریق می شود. ICSI اغلب وقتی برای درمان نازایی استفاده می شود که کیفیت و کمیت مایع منی ضعیف است و یا این که تلاش برای لقاح در چرخه های قبلی IVF موفقیت آمیز نبوده است.
  2. Assisted hatching: این تکنیک در درمان نازایی کمک می کند، تا لانه گزینی جنین در دیواره رحم از طریق بازکردن پوشش بیرونی جنین انجام شود.
  3. اهدای تخمک یا اسپرم: در اغلب راه های درمان نازایی و ناباروری از تخمک خود خانم و اسپرم همسر او استفاده می شود. اما اگر مشکلاتی که در تخمک و یا اسپرم وجود دارد شدید باشد، ممکن است زوجین انتخاب کنند تا از تخمک و اسپرم یا جنین فرد اهدا کننده مشخص و یا ناشناس استفاده کنند.
  4. رحم اجاره ای یا رحم جایگزین (حامل بارداری): خانم هایی که رحم کار آمد برای بارداری ندارند و یا آن هایی که بارداری برایشان خطرات جدی را به همراه دارد، ممکن است با استفاده از فرد حامل انجام IVF را ترجیح دهند. در این مورد جنین زوجین در رحم فرد دیگری برای بارداری قرار می گیرد.

عوارض درمان ناباروری:

عوارض داروهایی که برای درمان ناباروری مصرف می شوند، عبارت است از:

  1. بارداری چند قلو: شایع ترین عارضه داروها برای درمان نازایی و ناباروری، بارداری چند قلو است. عموما تعداد بیشتر جنین با افزایش ریسک زایمان زودرس همچنین مشکلات دوران بارداری از جمله دیابت بارداری همراه است. فرزندانی که در اثر زایمان زودرس متولد می شوند، بیشتر در خطر مشکلات مربوط به سلامتی قرار دارند. برای پیشگیری از بارداری چند قلو با پزشک خود مشورت کنید.
  2. سندرم تحریک بیش از حد تخمدان و یا OHSS: در درمان ناباروری داروهای باروری که منجر به القای تخمک گذاری می شود می تواند سبب بروز OHSS شود، به این ترتیب تخمدان ها متورم و دردناک می شود. علائم سندرم تحریک بیش از حد تخمدان عبارت است از درد، تورم و تهوع که حدود ۱ هفته به طول می انجامد و یا در صورت بارداری می تواند طولانی تر نیز شود. به ندرت در موارد شدید می تواند سبب بروز اضافه وزن و یا تنگی نفس شود، به نحوی که ممکن است به درمان اورژانسی نیاز باشد.
  3. خونریزی یا عفونت: از آن جایی که بعصی راه های درمان نازایی تا حدی تهاجمی است، می تواند ریسک خونریزی یا عفونت را به دنبال داشته باشد.

آمادگی برای ملاقات با پزشک برای درمان ناباروری:

بسته به سن و سابقه شخصی شما، پزشک ممکن است ارزیابی های پزشکی را به شما توصیه کند. متخصص زنان، زایمان و نازایی و متخصص اورولوژی در مردان و یا یک پزشک خانواده می تواند به شما کمک کند، تا مشخص شود به چه متخصصی نیاز خواهید داشت. در برخی موارد شما و همسرتان هر دو به انجام ارزیابی های جامعی به منظور بررسی باروری نیاز خواهید داشت.

شما برای داشتن درمان ناباروری و نازایی موثرتر، چه می توانید بکنید؟

  1. جزئیاتی را از تلاش هایی که برای باردار شدن داشته اید، فراهم کنید. بنویسید که از چه زمانی برای بارداری تلاش می کرده اید و چند وقت یک بار رابطه جنسی داشته اید، مخصوصا میزان نزدیکی تان را در نزدیکی های دوران تخمک گذاری یعنی در میانه چرخه بنویسید.
  2. اطلاعاتی کلیدی را فراهم کنید. برای مثال این که خودتان و همسرتان چه شرایط پزشکی دارید. همچنین اطلاعات مربوط به درمان ها و آزمایشات قبلی که در ارتباط با ناباروری انجام داده اید، را فراهم کنید.
  3. لیستی از داروهای مصرفی اعم از ویتامین ها، مکمل های گیاهی و سایر مواردی که مصرف می کنید، را فراهم کنید. دوز مصرفی همچنین دفعات مصرف را نیز ذکر بفرمایید.
  4. لیستی از سوالاتی که در ذهن دارید و می خواهید آن ها را از پزشک بپرسید، فراهم کنید و آن ها را بر اساس اهمیت اولویت بندی کنید.

در مورد ناباروری، برخی سوالات پایه ای که می توان از پزشک پرسید عبارت است از:

  • دلیل این که ما هنوز باردار نشده ایم چیست؟
  • چه آزمایشاتی باید انجام دهیم؟
  • توصیه می کنید ابتدا چه درمان هایی را امتحان کنیم؟
  • اثرات جانبی درمان ناباروری توصیه شده چیست؟
  • در اثر انجام درمان ناباروری احتمال بارداری چند قلو چقدر است؟
  • به مدت چند چرخه باید این درمان را امتحان کنیم؟
  • اگر اولین گزینه درمانی عمل نکند، چه درمان های دیگری برای ناباروری را باید در ادامه امتحان کنیم؟
  • آیا در اثر درمان ناباروری عوارض طولانی مدتی ایجاد خواهد شد؟

چه انتظاراتی باید از پزشک داشته باشیم:

آمادگی لازم را برای پاسخ گفتن سوالات پزشک داشته باشید. این پاسخ ها کمک خواهد کرد گام بعدی در تشخیص و شروع درمان مشخص شود.

سوالات احتمالی که در مورد ناباروری پزشک از زوجین می پرسد، عبارت است از:

  1. چه مدت است که برای باردار شدن تلاش می کنید؟
  2. چند وقت یک بار رابطه جنسی دارید؟
  3. آیا در طول رابطه جنسی از لوبریکانت استفاده می کنید؟
  4. آیا سیگار می کشید؟
  5. آیا الکل استفاده می کنید و یا به طور تفریحی مواد مخدر مصرف می کنید؟
  6. آیا دارویی خاص، مکمل رژیمی و یا استروئیدهای آنابولیک استفاده می کنید؟
  7. آیا به دلیل ابتلا به بیماری های مقاربتی تحت درمان دارویی قرار داشته اید؟
  8. آیا در معرض ترکیبات شیمیایی، حشره کش ها، تابش و یا سرب قرار دارید؟

سوالات متداول در مورد ناباروری مردان که معمولا از مردان پرسیده می شود:

  1. آیا به منظور افزایش توده ماهیچه ای از دارویی استفاده می کنید؟
  2. آیا شما در کیسه بیضه خود متوجه احساس پری شده اید، مخصوصا زمانی که به مدت طولانی ایستاده اید؟
  3. آیا در بیضه احساس درد داشته اید و یا بعد از انزال احساس درد داشته اید؟
  4. آیا مشکلات جنسی از قبیل اشکال در حفظ نعوظ، زود انزالی، کاهش میل جنسی و یا ناتوانی در انزال را دارید؟
  5. آیا با همسر قبلی تان توانسته بودید بچه دار شوید؟
  6. آیا به طور منظم از حمام آب گرم و یا سونای داغ استفاده می کنید؟

سوالات متداول در مورد درمان ناباروری از خانم ها عبارت است از:

  1. در چه سنی قاعدگی یا پریود شما شروع شد؟
  2. نظم چرخه های قاعدگی شما به چه شکل است؟
  3. آیا تا به حال پیش از این باردار شده بودید؟
  4. آیا روند قاعدگی یا پریود های خود را روی نمودار برده اید و آیا برای تخمک گذاری تست داده اید؟
  5. رژیم غذایی معمول شما چیست؟
  6. آیا به طور منظم ورزش می کنید؟
  7. آیا وزن بدن شما به تازگی تغییر کرده است؟

مقابله با ناباروری و نازایی می تواند بسیار دشوار باشد، زیرا مجهولات بسیاری در این مسیر وجود دارد. بار عاطفی بسیار قابل توجه است. توجه به پیشنهادات زیر می تواند به شما کمک کند:

  1. آمادگی لازم را داشته باشید: عدم قطعیت آزمایشات و درمان های ناباروری می تواند دشوار و استرس زا باشد. از پزشک خود بخواهید مراحل آزمایشات و درمان ناباروری را برای شما توضیح دهد و شما خود را برای هر مرحله آماده سازید.
  2. محدودیت هایی را برای خودتان ایجاد کنید: قبل از شروع روش درمانی ناباروری و نازایی پذیرش مادی و عاطفی در خودتان و همسرتان ایجاد کنید. درمان های ناباروری یا نازایی ممکن است پر هزینه باشد و اغلب توسط شرکت های بیمه پشتیبانی نمی شود و بارداری موفق اغلب به تلاش های مکرر بستگی دارد.
  3. سایر گزینه ها را در نظر داشته باشید: گزینه های جایگزین را در نظر داشته باشید. به این ترتیب ممکن است اضطراب در طول درمان کاهش یابد و در صورت عدم بروز بارداری احساس نا امیدی کاهش می یابد.
  4. به دنبال پشتیبانی باشید: قبل و بعد از درمان از خدمات مشاوره استفاده کنید.

استراتژی های زیر به مدیریت استرس های عاطفی در طول درمان ناباروری یا درمان نازایی کمک می کند:

  1. در طول درمان ناباروری یا درمان نازایی احساس گناه و یا خشم نداشته باشید.
  2. در طول درمان ناباروری یا درمان نازایی با کسانی که دوست شان دارید در تماس باشید. با همسر، خانواده و دوستان خود در ارتباط باشید. شما می توانید از عزیزان تان بهترین پشتیبانی را دریافت کنید.
  3. در طول درمان ناباروری یا درمان نازایی سعی کنید استرس خود را کاهش دهید، برخی تحقیقات نشان می دهد، زوجینی که استرس روانی تجربه می کنند با نتایج ضعیف تر درمانی رو به رو می شوند. استرس خود را قبل از تلاش برای باردار شدن کاهش دهید.
  4. در طول درمان ناباروری یا درمان نازایی ورزش کنید و غذای سالم استفاده کنید.

پیشگیری از ناباروری یا نازایی

درمان نازایی

برخی انواع ناباروری ها قابل پیشگیری نیستند. اما استراتژی هایی وجود دارد که می تواند شانس بارداری شما را افزایش دهد.

  • داشتن رابطه جنسی های منظم در زمان تخمک گذاری می تواند، شانس بارداری را افزایش دهد. داشتن نزدیکی حداقل ۵ روز قبل و تا یک روز بعد از تخمک گذاری می تواند شانس باردار شدن را تقویت کند. تخمک گذاری معمولا در میانه چرخه اتفاق می افتد و اغلب خانم های چرخه هایی ۲۸ روزه دارند.

پیشگیری از ناباروری در مردان:

برای مردان اگر چه در برخی موارد ناباروری قابل پیشگیری نیست، اما استراتژی های کمک کننده ای وجود دارد:

  1. از مصرف تنباکو خودداری کنید و از مصرف زیاد الکل بپرهیزید زیرا این فاکتورها در ناباروری مردان تاثیر دارد.
  2. اجتناب از قرار گرفتن در دمای بالا، این نکته بر تولید اسپرم و تحرک آن تاثیر می گذارد. اگر چه این تاثیر معمولا موقتی است اما از وان داغ و حمام بخار اجتناب کنید.
  3. از قرار گرفتن در معرض ترکیبات سمی محیطی اجتناب کنید، زیرا بر تولید اسپرم تاثیر می گذارد.
  4. مصرف داروهایی که بر بارداری تاثیر می گذارد را محدود کنید. در مورد مصرف داروهای نسخه شده با پزشک مشورت کنید.
  5. در حد متوسط ورزش کنید. ورزش منظم کیفیت اسپرم را بهبود می بخشد و شانس باردار شدن را افزایش می دهد.

پیشگیری از ناباروری یا نازایی در زنان:

در مورد خانم ها نیز استراتژی هایی وجود دارد که می تواند شانس باردار شدن را افزایش دهد.

  1. قطع مصرف سیگار: تنباکو تاثیرات منفی متعددی بر باروری دارد. اگر شما سیگار می کشید و به دنبال آمادگی برای بارداری هستید، مصرف آن را قطع کنید.
  2. از مصرف الکل و مواد مخدر بپرهیزید: این ترکیبات توانایی شما در بارداری را مختل می کند. الکل ننوشید و از مصرف موادی مانند ماری جوانا و یا کوکائین اجتناب کنید.
  3. مصرف کافئین را محدود کنید: خانم هایی که در تلاش برای باردار شدن هستند، می توانند مصرف کافئین را محدود کنند. از پزشک بخواهید در این زمینه شما را یاری کند.
  4. به طور متوسط ورزش کنید.
  5. وزن خود را در محدوده نرمال نگاه دارید: اضافه وزن داشتن و یا داشتن وزنی کمتر از حد نرمال می تواند بر تولید هورمون تاثیر بگذارد و سبب ناباروری شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان

همه راه های درمان نازایی

۵ (۱۰۰%) ۲ votes

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

عمل کوچک کردن سینه یا ماموپلاستی، روشی است که در طی آن چربی اضافی بافت پستان یا سینه خارج می شود تا با کوچک کردن سینه، اندازه آن متناسب با بدن فرد در آید و احساس بهتری را در او ایجاد کند. عمل کوچک کردن سینه نوعی جراحی زیبایی محسوب می شود که در برخی افراد مناسب می باشد.

شما همچنین می توانید مقاله های ۷ تمرین ساده تایید شده متخصصان برای داشتن سینه زیبا، چگونه عضلات سینه و شکم در آوریم؟، نکات مهم برای قبل از عمل جراحی سینه و همه چیز درباره پروتز سینه که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

عمل کوچک کردن سینه

کوچک کردن سینه ها

چه کسانی برای انجام عمل جراحی کوچک کردن سینه ها مناسب می باشند؟

داشتن سینه های بزرگ می تواند مشکلات عاطفی را برای فرد به دنبال داشته باشد و بر تصور فرد از خویشتن تاثیرات منفی بگذارد و همچنین سبب ایجاد درد فیزیکی در او شود. وزن حاصل از بافت سینه بزرگ می تواند بر توانایی فرد تاثیر بگذارد.

افراد زیر می توانند انتخاب مناسبی برای انجام عمل کوچک کردن سینه باشند:

  1. افرادی که به لحاظ فیزیکی در سلامت به سر می برند.
  2. افرادی که انتظارات واقع بینانه دارند.
  3. افراد غیر سیگاری
  4. افرادی که داشتن سینه های بزرگ آزارشان می دهد.
  5. بزرگ بودن سینه سبب محدود شدن فعالیت فیزیکی در فرد شده باشد.
  6. تجربه درد پشت، گردن و شانه ها به دلیل داشتن سینه های بزرگ
  7. آسیب به شانه ها در اثر ایجاد درد ناشی از بند لباس زیر
  8. تحریک پوستی در ناحیه زیر چین سینه ها

عوارض عمل کوچک کردن سینه

روش کوچک کردن سینه

تصمیم گیری در مورد کوچک کردن سینه یک تصمیم گیری شخصی می باشد. اگر انجام عمل کوچک کردن سینه را بپذیرید، طبیعتا احتمال بروز برخی عوارض جراحی کوچک کردن سینه نیز قابل قبول خواهد بود. جراح پلاستیک ابتدا جزئیات عمل کوچک کردن سینه ها را برای شما شرح می دهد و سپس از شما می خواهد تا رضایت نامه ای را امضا کنید. امضا کردن این رضایت نامه به این معنا است که شما احتمال بروز برخی خطرات ناشی از جراحی کوچک کردن سینه را پذیرفته اید.

عوارض جراحی کوچک کردن سینه ها عبارت است از:

  1. ایجاد اسکارهای ناخوشایند
  2. عفونت
  3. تغییراتی در نوک سینه و یا احساس درد در سینه که می تواند موقتی یا دائمی باشد.
  4. خطرات مرتبط با بیهوشی
  5. خونریزی
  6. احتمال ایجاد لخته های خونی
  7. ایجاد شکلی نامنظم در سینه ها
  8. تغییر رنگ پوست، تورم و کبودی
  9. آسیب به ساختارهای عمیق تر مانند اعصاب، عروق خونی، ماهیچه ها و ریه ها که می تواند موقتی یا دائم باشد.
  10. عدم تقارن در سینه ها
  11. تجمع مایعات
  12. سفتی بیش از حد سینه ها
  13. ناتوانی در شیردهی
  14. احتمال بروز ترمبوز عمیق وریدی، عوارض ریوی و قلبی
  15. درد
  16. آلرژی به ترکیبات به کار رفته در طول جراحی و یا مواد تزریقی
  17. نکروز چربی
  18. احتمال نیاز به جراحی مجدد

شما باید بدانید که:

  • عمل کوچک کردن سینه ها می تواند در انجام برخی روش های تشخیصی اختلال ایجاد کند.
  • پرسینگ کردنسینه ها می تواند سبب ایجاد عفونت شود.
  • ممکن است بعد از کوچک کردن سینه ها توانایی شما در شیردهی محدود شود، در این شرایط اگر قصد شیردهی دارید باید پیش از عمل کوچک کردن سینه با پزشک مشورت کنید.
  • جراحی کوچک کردن سینه ها می تواند در هر سنی انجام شود، اما بهتر است زمانی انجام شود که ساختار سینه ها به خوبی شکل گرفته و کامل شده باشد.
  • تغییرات سینه در طول بارداری و همچنین تغییرات ناشی از وزن می تواند بر نتایج جراحی تاثیر بگذارد.
  • ممکن است نتایج حاصل از عمل عمل کوچک کردن سینه ها چندان مطلوب نباشد. در برخی موارد ممکن است با یک بار جراحی نتایج مطلوبی به دست نیاید و نیاز به انجام جراحی دیگری وجود داشته باشد.

دنبال کردن دستورالعمل پزشک در موفقیت عمل کوچک کردن سینه بسیار اهمیت دارد. در زمان بهبودی نواحی برش جراحی نباید تحت فشار و سایش قرار بگیرد. پزشک به شما خواهد آموخت که چطور از زخم های ناشی از جراحی کوچک کردن سینه مراقبت کنید و به چه نحوی احتمال بروز عوارض بعد از عمل کوچک کردن سینه ها را کاهش دهید. پزشک موظف است به تمام سوالات و نگرانی های شما پاسخ دهد. داشتن اضطراب طبیعی است. در مورد نگرانی ها و احساساتی که قبل از عمل کوچک کردن سینه دارید، با پزشک خود صحبت و مشورت کنید.

موارد زیر قبل از انجام عمل جراحی کوچک کردن سینه ها از شما خواسته می شود:

  1. برخی تست ها و ارزیابی های پزشکی را انجام دهید.
  2. برخی داروها را مصرف کنید و یا تغییری در برخی داروهای مصرفی شما ایجاد می شود.
  3. قبل از انجام عمل جراحی کوچک کردن سینه ها از شما خواسته می شود تا ماموگرافی انجام دهید تا روند تغییرات احتمالی در بافت سینه شما ارزیابی گردد.
  4. در صورت استفاده از سیگار از مدتی قبل از جراحی باید مصرف سیگار را کنار بگذارید.
  5. باید از مصرف آسپرین، داروهای ضد التهابی و مکمل های گیاهی که سبب افزایش احتمال خونریزی می گردد، اجتناب کنید.
  6. مراقبت های قبل از جراحی و پیگیری های لازم به شما آموزش داده خواهد شد.

مراحل عمل جراحی کوچک کردن سینه

کوچک کردن سینه

کوچک کردن سینه ها معمولا از طریق ایجاد برش هایی روی سینه انجام می شود که به خارج ساختن چربی اضافی، بافت گرانولار و پوست خواهد انجامید. در برخی موارد بافت اضافی می تواند از طریق لیپوساکشن خارج شود. در برخی موارد انجام لیپوساکشن به تنهایی می تواند به کاهش اندازه سینه ها منتج گردد. تکنیک به کار رفته در کاهش اندازه سینه ها بر اساس شرایط فرد، بافت سینه و مقدار کاهش مطلوبی که مورد توجه است، برخی اولویت های فردی و توصیه جراح تعیین می شود. مراحل عمل کوچک کردن سینه ها بدین قرار است:

۱- بیهوشی: داروی بیهوشی برای ایجاد احساسی راحت در بیمار مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از برخی آرام بخش های وریدی و ترکیبات بیهوشی جنرال در جراحی کوچک کردن سینه معمول است.

۲- برش: انتخاب هایی که برای نحوه برش در عمل کوچک کردن سینه وجود دارد، عبارت است از:

  • الگوی مدور پیرامون نوک سینه: خطوط این برش می تواند ایجاد اسکارهای دائمی را به همراه داشته باشد، اگر چه این برش ها اغلب در زیر سوتین پنهان می باشد.
  • برش پیرامون نواحی تیره نوک سینه که به صورت عمودی به چین سینه ادامه می یابد.
  • برش T مانند یا الگوی لنگر مانند

۳- برداشت بافت اضافه و شکل دهی مجدد: بعد از ایجاد برش ها در جراحی کوچک کردن سینه، نوک سینه دوباره شکل داده می شود. بافت های زیرین تا حدی تخلیه شده، لیفت و شکل داده می شود. در برخی موارد که اندازه سینه ها بسیار بزرگ می باشد، لازم است نوک سینه و نواحی اطراف آن برداشته شده و در موقعیتی بالاتر قرار بگیرد.

۴- بستن نواحی برش داده شده: با استفاده از بخیه بافت های سینه را به هم پیوند می دهند. علاوه بر بخیه از نوارهای جراحی نیز می توان برای بستن پوست استفاده کرد. خطوط ناشی از برش های جراحی کوچک کردن سینه ها دائمی بوده اما در اغلب موارد این خطوط در طول زمان کمرنگ تر می گردد.

۵- مشاهده نتایج: نتایج حاصل از کوچک کردن سینه ها فورا قابل مشاهده است. در طول زمان تورم بعد از جراحی بر طرف شده و خطوط ناشی از عمل کوچک کردن سینه نیز محوتر می گردند و به این ترتیب رضایت فرد بیشتر نیز می شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان

عمل کوچک کردن سینه یا ماموپلاستی

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

آمی تریپتیلین از ترکیبات ضد افسردگی سه حلقه ای می باشد. داروی آمی تریپتیلین به فرم قرص در بازار وجود دارد. مهمترین عوارض جانبی این دارو گیجی، خواب آلودگی و افت فشار وضعیتی است. از قطع مصرف ناگهانی این دارو باید اجتناب نمود.

آمی تریپتیلین چیست؟

آمی تریپتیلین

نام ژنریک: آمی تریپتیلین
نام لاتین: Amitriptyline HCl

نام تجاری: ®Endep

گروه دارویی – درمانی:

  • ضد افسردگی های سه حلقه ای
  • ضد افسردگی

طبقه بندی در بارداری: گروه D

اشکال دارویی:

  • قرص روکش دار: ۱۰ و ۲۵ میلی گرم
  • قرص دارای یک شیار: ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم

موارد مصرف، روش و دوزاژ: افسردگی، بی اشتهایی یا پرخوری ناشی از افسردگی

  • بالغین: ۷۵ تا ۱۰۰ میلی گرم آمی تریپتلین خوراکی روزانه در ۳ دوز منقسم با دوز واحد قبل از خواب تجویز می شود. حداکثر دوز روزانه ۳۰۰ میلی گرم می باشد.
  • کودکان و سالمندان: ۱۰ میلی گرم آمی تریپتیلین خوراکی ۳ بار در روز و ۲۰ میلی گرم قبل از خواب.

۱- شب ادراری و اختلال بیش فعالی و کمبود تمرکز

کودکان:

دوز اولیه ۲۵ میلی گرم روزانه است. برای نوجوانان می تواند تا ۷۵ میلی گرم روزانه نیز تجویز شود.

  • اطفال بالای ۱۰ سال: ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم هنگام خواب
  • اطفال ۶ تا ۱۰ سال: ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم وقت خواب
  • اطفال زیر ۶ سال: ۱ میلی گرم بر کیلوگرم در روز

۲- دردهایی با منشا عصبی

بالغین: ۲۵ میلی گرم ۴ بار در روز

۳- پیشگیری از سردردهای میگرنی

بالغین: ۱۰ تا ۱۷۵ میلی گرم روزانه

مکانیسم اثر: اثرات آمی تریپتیلین با مهار بازجذب سروتونین در ترمینال های عصبی سیستم عصبی مرکزی و افزایش سطح آن در شکاف سیناپسی مشخص می شود.

فارماکوکینتیک:

  • دارو جذب گوارشی بالای دارد.
  • نیمه عمر آمی تریپتیلین بالا است.
  • این دارو دفع ادراری دارد.

نکات مهم:

  • در صورتی که اخیرا دچار حمله قلبی شده باشید، نباید از آمی تریپتیلین استفاده کنید.
  • استفاده از این دارو در کودکان زیر ۱۲ سال تایید نشده است.
  • این دارو می تواند به صورت off-label در درمان دردهای مزمن، درد اسکلتی-عضلانی مزمن و یا بی خوابی استفاده شود.
  • اضافه وزن از عوارض آمی تریپتیلین محسوب می شود. بنابراین ممکن است مصرف این دارو چاقی را به دنبال داشته باشد. (آمی تریپتیلین و چاقی)
  • این دارو خواب آور است بنابراین بهتر است، دوز بیشتر در هنگام غروب تجویز شود.

موارد منع مصرف:

  • حساسیت شدید به دارو
  • مصرف کننده های داروهای مهارکننده ها مونوآمینواکسیداز
  • دوران بهبودی پس از میوکاردیال انفارکتوس یا سکته قلبی

موارد احتیاط:

  • هایپرپلازی خوش خیم پروستات
  • آنژین ناپایدار
  • اختلالات کبدی و کلیوی
  • دیابت شیرین
  • احتباس ادراری
  • یبوست
  • گلوکوم زاویه بسته

تداخلات دارویی آمی تریپتیلین عبارت است از:

  • مصرف همزمان آمی تریپتیلین با آرامبخش ها، خواب آورها، آنتی هیستامین ها و مخدر ها اثرات این دارو را تشدید می کند.
  • این دارو اثر عوامل خوراکی ضد دیابت را تشدید می کند.
  • آمی تریپتیلین همراه با مهار کننده های مونو آمینو اکسیداز تاکیکاردی و هایپوتانسیون را ایجاد می کند.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر، ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیز بشود. اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی شود، ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج مشورت نمایید.

عوارض آمی تریپتیلین عبارت است از:

  • GI: تهوع و استفراغ، بی اشتهایی، خشکی دهان، زردی، کرامپ های شکمی، درد اپیگاستر، ایلئوس فلجی
  • CNS: سردرد و سرگیجه، خواب آلودگی، اضطراب، توهم، تشنج، آتاکسی، کوما
  • CV: دیس ریتمی هی قلبی، بلوک قلبی، شوک، هایپرتانسیون، تغییرات الکتروکاردیوگرام، هایپوتانسیون وضعیتی
  • GU: احتباس ادراری، کاهش لیبیدو (کاهش میل جنسی)
  • EENT: خشکی چشم، تاری دید، اتساع مردمک ها
  • Other: تعریق شدید، حساسیت به نور

مصرف در بارداری و شیردهی:

  1. مصرف آمی تریپتلین در بارداری: جز گروه D می باشد. عوارض این دارو در بارداری عبارت است از ناهنجاری های در دست یا پا و تاخیر در رشد. همچنین علائم ترک آمی تریپتیلین نیز در نوزادانی گزارش شده است که در طول سه ماهه آخر بارداری در معرض آمی تریپتیلین قرار داشته اند. نوزادانی که مادران آنان درست قبل از زایمان از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای استفاده کرده اند، علائمی مانند مشکلات قلبی، تحریک پذیری، دیسترس تنفسی، اسپاسم های ماهیچه ای، تشنج و احتباس ادراری را نشان داده اند. مطالعات حیوانی تاثیرات مضری را در دوزهای بالا نشان داده است. مطالعات کنترل شده ای در خانم های باردار در دست نیست.
  2. مصرف آمی تریپتیلین در شیردهی: مصرف این دارو در شیردهی توصیه نمی شود. این دارو به درون شیر انسان ترشح می شود، اما تاثیر آن بر نوزادان شیرخوار چندان روشن نیست.

توجهات پزشکی – پرستاری:

  • به بیمار آموزش دهید، دارو را مطابق دستور پزشک و در ساعات معین مصرف کند.
  • در وضعیت های مختلف فشار خون بیمار را چک کنید. در صورت افت فشار مصرف دارو را قطع و به پزشک اطلاع دهید.
  • الکتروکادیوگرام بیمار و تغییرات آن را مکررا ارزیابی کنید.
  • به طور هفتگی وزن بیمار را چک کنید. افزایش احتمالی وزن را مورد توجه قرار د هید.
  • در صورت بروز اختلالات گوارشی، آمی تریپتیلین را با غذا یا شیر میل کنید.
  • در صورت مصرف شبانه الکل، آمی تریپتیلین را صبح ها استفاده کنید.
  • سالمندان را از نظر احتباس ادراری و مدفوع مکررا بررسی کنید.
  • در تجویز خوراکی به منظور تسکین نشانه های گوارشی آمی تریپتیلین را با غذا استفاده کنید.
  • در صورت بروز یبوست مصرف مایعات را افزایش دهید و رژیم غذایی را اصلاح کنید.
  • اگر گیجی و خواب آلودگی بیمار را در طول روز تحت تاثیر قرار می دهد، دارو را در هنگام خواب تجویز کنید.

توجهات بیمار – خانواده:

  • مقدار مصرف دارو باید توسط پزشک متخصص تعیین شود.
  • در صورت بروز یبوست در طول درمان با آمی ترپیتیلین از رژیم غذایی مناسب و ملین با مشورت پزشک استفاده کنید.
  • قطع دارو نباید به طور ناگهانی انجام شود، زیرا ممکن است علائم ناخوشایند ناشی از ترک آمی تریپتیلین ایجاد شود.
  • شروع اثرات آمی تریپتیلین ممکن است ۴ هفته زمان ببرد.
  • ممکن است در طول درمان با آمی تریپنیلین نیاز به انجام جراحی داشته باشید. در آن صورت شاید لازم باشد مصرف آمی تریپتیلین برای مدت کوتاهی قطع شود.
  • به دلیل افت فشار وضعیتی که ناشی از عوارض داروی آمی تریپتلین است، از تغییر وضعیت ناگهانی اجتناب کنید.
  • این دارو می تواند شما را مستعد آفتاب سوختگی کند، بنابراین بهتر است در طول درمان با این دارو از کرم های ضد آفتاب مناسب استفاده کنید.
  • از مصرف همزمان این دارو و الکل خودداری کنید.

شرایط نگهداری دارو:

  • آمی تریپتیلین باید در دمای اتاق و به دور از رطوبت، حرارت و نور نگهداری شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان

آمی تریپتیلین برای چیست ؟

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

  • تاریخ : ۸ام شهریور ۱۳۹۷

سوزاک چیست، چه علائمی دارد و چگونه درمان می شود؟ بیماری سوزاک، عفونت ناشی از باکتری مقاربتی می باشد که مردان و زنان را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماری سوزاک اغلب مجاری ادرار، رکتوم یا گلو را درگیر می سازد. بیماری سوزاک شایع ترین فرم بیماری مقاربتی می باشد. در صورتی که مادر به بیماری سوزاک آلوده شده باشد، احتمال آلودگی نوزاد حین تولد به عفونت سوزاک وجود خواهد داشت. این بیماری در نوزادان مبتلا به سوزاک چشم ها را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماری سوزاک عفونت شایعی است که اغلب علائم بالینی ندارد. برای پیشگیری از ابتلا به بیماری سوازک بهترین راه استفاده از کاندوم و رابطه جنسی محافظت شده می باشد.

شما همچنین می توانید مقاله های بیماری التهابی لگن در زنان، چگونه علائم بیماری کلامیدیا را در زنان تشخیص دهیم؟ و چگونه رابطه جنسی ایمن داشته باشیم؟ که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، را مطالعه کنید.

علائم بیماری سوزاک در زنان

بیماری سوزاک در زنان

علائم بیماری سوزاک در زنان عبارت است از:

  • افزایش ترشحات واژینال
  • درد حین ادرار
  • خونریزی واژن بین پریود ها و بعد از رابطه جنسی واژینال
  • رابطه جنسی دردناک
  • درد در ناحیه لگن یا شکم

بیماری سوزاک می تواند بر بخش های مختلف بدن تاثیر بگذارد، از جمله بخش هایی که در اثر ابتلا به بیماری سوزاک آسیب می بیند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. رکتوم: علائمی مانند خارش، وجود ترشحات چرک مانند از رکتوم، مشاهده لکه های خون روی دستمال توالت بعد از مدفوع کردن از عوارض سوزاک در رکتوم می باشد.
  2. چشم ها: بیماری سوزاک بر چشم ها تاثیر گذاشته و سبب بروز علائمی مانند درد، حساسیت به نور و ایجاد ترشحاتی شبیه به چرک از یک یا هر دو چشم ها می شود.
  3. گلو: سوزاک گلو سبب بروز علائمی مانند گلو درد و تورم غدد لنفاوی در گردن می شود.
  4. مفاصل: اگر یک یا بیش از یک مفصل در اثر بیماری سوزاک آلوده شوند، در آن صورت مفاصل آسیب دیده دچار قرمزی، تورم و درد می شود.

چه وقت باید به متخصص زنان مراجعه کرد؟

  • در صورت وجود علائمی مانند احساس سوزش حین ادرار یا ترشحات چرکی از واژن، رکتوم و یا آلت تناسلی مردانه پزشک را در جریان قرار دهید. در صورتی که همسر شما به بیماری سوزاک مبتلا باشد، شما نیز باید معاینه شوید. به خاطر داشته باشید بیماری سوزاک فاقد علائم بالینی می باشد.

علت و تشخیص بیماری سوزاک در زنان

سوزاک زنان

علت سوزاک عامل باکتریایی نایسریا گنوره می باشد. عامل بیماری سوازک در طول تماس جنسی (دهانی، مقعدی و یا واژینال) از فردی به فرد دیگر منتقل می گردد. عواملی که احتمال ابتلا به بیماری سوزاک را افزایش می دهد عبارت است از:

  • سن پایین
  • داشتن شریک جنسی جدید
  • داشتن چندین شریک جنسی
  • تشخیص قبلی بیماری سوزاک
  • ابتلا به سایر بیماری های مقاربتی

عوارض سوزاک در زنان در صورت عدم درمان عبارت است از:

  1. ناباروری در زنان: عدم درمان بیماری سوزاک سبب انتشار باکتری سوزاک به لوله های فالوپ و رحم می شود که احتمال ابتلا به بیماری التهابی لگن را به دنبال خواهد داشت. ابتلا به بیماری التهابی لگن منجر به بروز اسکار در لوله فالوپ شده و ناباروری را به دنبال خواهد داشت. بیماری التهابی لگن شرایط وخیمی است که به درمان فوری نیاز خواهد داشت.
  2. انتشار بیماری سوزاک به مفاصل و سایر بخش های بدن: عامل بیماری سوزاک می تواند از طریق جریان خون به سایر بخش های بدن وارد شده و سبب عفونی شدن سایر ارگان ها از جمله مفاصل شود. تب، راش، زخم های پوستی، درد مفاصل، تورم و سفتی از عوارض سوزاک محسوب می شود.
  3. افزایش احتمال ابتلا به ایدز یا اچ آی وی: ابتلا به بیماری سوزاک شما را مستعد ابتلا به اچ آی وی می سازد. اچ آی وی سبب بروز بیماری ایدز می شود.

اقداماتی برای کاهش ابتلا به بیماری سوزاک:

  • استفاده از کاندوم
  • انجام آزمایش های مربوط به بیماری های مقاربتی در شریک جنسی مرد و زن
  • انجام منظم غربالگری بیماری سوزاک

تست تشخیص سوزاک:

برای تعیین اینکه آیا باکتری سوازک در بدن شما وجود دارد یا خیر، متخصص نمونه سلولی را مورد آنالیز قرار خواهد داد. نمونه های سلولی به دو صورت جمع آوری می شوند:

  1. آزمایش ادرار: به این ترتیب وجود باکتری سوزاک در مجرای ادرار مشخص می گردد.
  2. نمونه برداری با سواب از نواحی آسیب دیده: با استفاده از سوابی که وارد گلو، مجرای ادرار، واژن و یا رکتوم می شود نمونه باکتری در آزمایشگاه شناسایی می گردد.

درمان بیماری سوزاک در زنان

سوزاک در زنان

دارو برای درمان سوزاک آنتی بیوتیک می باشد. انتخاب بهترین آنتی بیوتیک برای درمان سوزاک به عهده پزشک می باشد. طول درمان سوزاک با آنتی بیوتیک باید به دقت طی شود، زیرا احتمال مقاوم شدن سوزاک وجود دارد. درمان سوزاک مقاوم نیز دشوار می باشد. در مواردی که بیماری سوزاک مقاوم نباشد، استفاده از سفتریاکسون تزریقی همراه با آزیترومایسین یا داکسی سایکلین خوراکی موثر می باشد. در افرادی که به سفالوسپورین ها حساسیت دارند، استفاده از جنتامایسین تزریقی به همراه آزیترومایسین خوراکی می تواند موثر واقع شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان

علائم و درمان بیماری سوزاک در زنان

۴ (۸۰%) ۲ votes

  • تاریخ : ۷ام شهریور ۱۳۹۷

درد پریود در زنان بسیار شایع می باشد و بخش نرمالی از چرخه قاعدگی را در هر ماه تشکیل می دهد. اغلب خانم ها در بخشی از زندگی خود درد پریود را تجربه می کنند. درد پریود معمولا به شکل کرامپ های ماهیچه ای در شکم احساس می شود که به سمت کمر و ران ها منتشر می گردد. درد پریود در برخی موارد شبیه به اسپاسم های شدید می باشد. ممکن است درد پریود را در هر ماه تجربه کنید. برخی از پریود ها ممکن است بدون هیچ گونه درد و ناراحتی روی دهد، اما در برخی موارد ممکن است پریود بسیار دردناک باشد. در برخی موارد ممکن است بدون وجود پریود، درد لگن شدیدی وجود داشته باشد که این متمایز از درد پریود می باشد و باید مورد ارزیابی های بیشتر توسط متخصص زنان قرار گیرد.

شما همچنین می توانید برای اطلاعات بیشتر در این مورد به مقاله های پریود یا قاعدگی چیست؟، چگونه از پریود ها لذت ببریم؟، ورزش های مناسب در دوران پریودی و چگونه با بوی بد پریود مقابله کنیم؟ که توسط سایت انجمن دندانپزشکی کودکان تهیه شده است، مراجعه کنید.

علت درد پریود

علت درد پریود

علت درد پریود ناشی از انقباضات دیواره ماهیچه ای رحم می باشد. انقباضات خفیف معمول در رحم منتشر می شود و اغلب احساس نمی شود. در طول دوران پریود دیواره رحم به شدت شروع به انقباض می کند و این انقباضات دیواره رحم به فرو ریزی دیواره رحم و خونریزی ماهانه کمک می کند. وقتی دیواره ماهیچه ای منقبض می شود، عروق خونی رحم فشرده می گردد. در نتیجه خون رسانی و اکسیژن رسانی مناسب به رحم به طور موقتی قطع می گردد. بدون اکسیژن بافت رحم ترکیباتی را آزاد می کند که در علت درد پریود دخالت دارد. در حالی که بدن ترکیبات شیمیایی محرک درد را تولید می کند، ترکیبات دیگری به نام پروستاگلاندین ها نیز آزاد می گردند. پروستاگلاندین ها انقباضات ماهیچه ای رحم را تشدید می کنند و میزان درد پریود را افزایش می دهند. علت اینکه چرا برخی خانم ها در مقایسه با برخی دیگر درد بیشتری را تجربه می کنند، به درستی مشخص نیست. برخی خانم ها ممکن است مقدار پروستاگلاندین بیشتری را ایجاد کنند و همین امر در ایجاد انقباضات بیشتر و شدیدتر نقش دارد. در برخی موارد علت درد پریود ناشی از وجود مشکلات زمینه ای می باشد. درد ناشی از مشکلات زمینه ای اغلب در خانم های مسن تر (بازه سنی ۳۰ تا ۴۵ سال) روی می دهد. برخی شرایط زمینه ای که در علت درد پریود دخالت دارد عبارت است از:

  1. اندومتریوز: اندومتریوز شرایطی است که در آن لایه ای از دیواره رحم در فضایی خارج از رحم مانند لوله های فالوپ یا تخمدان ها رشد می کند. این سلول های بافتی به هنگام فرو ریزی درد بسیار شدیدی را ایجاد می کنند.
  2. فیبروم: فیبروم ها توده های غیر سرطانی هستند که در داخل رحم رشد می کنند و سبب بروز پریود و خونریزی های سنگین می شوند. فیبروم ها در علت درد پریود دخیل اند.
  3. آدنومیوز: آدنومیوز زمانی ایجاد می شود که بافت دیواره داخلی رحم به سمت قسمت ماهیچه ای رحم وارد شود. آدنومیوز می تواند در علت درد پریود نقش داشته باشد.
  4. دستگاه آی یو دی: دستگاه درون رحمی یا آی یو دی نوعی روش برای پیشگیری از بارداری می باشد. دستگاه درون رحمی از مس و پلاستیک تشکیل شده است که متناسب با داخل رحم می باشد. وجود دستگاه درون رحمی در علت درد پریود دخالت دارد و این امر مخصوصا در چند ماه اول پس از قرار دادن دستگاه آی یو دی صادق می باشد.

اگر درد پریود با برخی علل زمینه ای ارتباط داشته باشد، در آن صورت ممکن است متوجه تغییراتی در الگوی نرمال پریود خود باشید. برای مثال ممکن است در برخی موارد درد پریود بیش از حد نرمال باشد یا در برخی موارد پریود طولانی تر از حد معمول باشد. اگر علت درد پریود ناشی از مشکلات زمینه ای باشد در آن صورت علائم دیگری نیز ممکن است ایجاد شود:

  • پریودهای نامنظم
  • خونریزی بین پریودها
  • ترشحات واژنی غلیظ و بدبو
  • درد در حین رابطه جنسی

اگر چنین علائمی را تجربه می کنید، مراجعه به متخصص زنان الزامی می باشد.

مدت زمان درد پریود:

  • درد پریود معمولا با آغاز خونریزی شروع می شود. برخی خانم ها ممکن است چند روز قبل از آغاز پریود درد داشته باشند. این درد به طور معمول ۴۸ تا ۷۲ ساعت به طول می انجامد. در برخی موارد ممکن است مدت زمان درد بیشتر شود. وقتی خونریزی سنگین باشد، درد نیز تشدید می شود. در صورت فقدان بیماری زمینه ای با افزایش سن این درد بهبود می یابد. درد پریود در اغلب خانم ها با تولد فرزند برطرف می شود.

درمان درد پریود

درد پریود

در اغلب مواد درد به اندازه ای خفیف است که در منزل قابل درمان می باشد. برای کنترل درد پریود می توان از ایبوپروفن یا آسپرین استفاده کنید. در صورت ابتلا به آسم یا مشکلات کبدی، کلیوی یا گوارشی نباید از ایبوپروفن یا آسپرین استفاده کنید. از مصرف آسپرین در کودکان زیر ۱۶ سال نیز باید اجتناب کنید. اگر استفاده از مسکن ها در کنترل درد پریود موثر نباشد، می توانید برای دریافت مسکن قوی برای درد پریود به متخصص زنان مراجعه کنید. متخصص زنان بعد از انجام معاینه لگن به منظور تشخیص علت درد پریود ممکن است قرص های ضد بارداری خوراکی ترکیبی را تجویز کند، زیرا این قرص ها لایه داخلی دیواره رحم را نازک کرده و مقدار پروستاگلاندین تولید شده در بدن را کاهش می دهد. نازک شدن لایه های داخلی رحم به این معنا خواهد بود که فروریزی آن نیازی به انقباضات شدید نخواهد داشت. اگر استفاده از قرص های ضد بارداری ترکیبی گزینه مناسبی نباشد، در آن صورت ممکن است از ایمپلنت ها یا ترکیبات ضد بارداری تزریقی استفاده شود.

سایر نکاتی که در کنترل درد پریود موثر می باشد، عبارت است از:

  1. قطع مصرف سیگار: سیگار کشیدن احتمال بروز درد پریود را افزایش می دهد.
  2. ورزش کردن: حفظ سطح مناسبی از فعالیت سبب می شود، درد پریود کاهش یابد.
  3. گرما: استفاده از بطری آب گرم روی شکم ممکن است به کنترل درد پریود کمک کند.
  4. کاهش درد پریود با ماساژ: ماساژ سبک و مدور در اطراف شکم و زیر شکم در کاهش درد پریود موثر خواهد بود.
  5. تکنیک های ریلکسیشن: فعالیت های ریلکس کننده مانند یوگا و پیلاتس می تواند در کنترل درد پریود موثر واقع شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان

برای درمان درد پریود چه کنیم ؟

۵ (۱۰۰%) ۱ vote